Να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι ο Μαδούρο και το καθεστώς του είναι από τα πλέον απολυταρχικά και σάπια σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αυτό για να προλάβω όσους σπεύσουν να τον ανακηρύξουν ήρωα του λαού. Λίγα χρόνια πριν είχα καθημερινή σχεδόν επαφή με μια γυναίκα από τη Βενεζουέλα που είχε παντρευτεί Έλληνα και ζούσε είκοσι χρόνια στην Ελλάδα. Επειδή δεν είχαμε παππούδες και γιαγιάδες, αυτή η γυναίκα μας βοηθούσε λίγες ώρες την ημέρα όπου κρατούσε την κόρη μου και παράλληλα μας ενημέρωνε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για την κατάσταση στην πατρίδα της, όπου εξακολουθούσε να ζει η αδερφή της (την οποία παρεμπιπτόντως κατάφερε να φέρει στην Ελλάδα λίγους μήνες αργότερα), περιγράφοντας μία χώρα που είχε καταλήξει στον μεσαίωνα, τόσο από πλευράς οικονομικού επιπέδου και προσδόκιμου ζωής όσο και σε ό,τι αφορούσε στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, για να μην μιλήσουμε για θεσμούς και δημοκρατία. Αυτά διότι κάποιοι στη χώρα μας είχαν ανακηρύξει παράδεισο του δήθεν σοσιαλισμού και δήθεν λαοπρόβλητο ηγέτη έναν στυγνό όσο και από κάθε άποψη «λίγο» δικτάτορα που είχε λεηλατήσει τους υδρογονάνθρακες της χώρας για προσωπικό όφελος, ενώ παράλληλα καταδίκαζε τους συμπατριώτες του σε συνθήκες διαβίωσης που υπολείπονταν και της υποσαχάριας Αφρικής, με αποτέλεσμα καραβάνια εκατομμυρίων να συρρέουν στα σύνορα με την Κολομβία κυριολεκτικά με τα πόδια, ζητώντας άσυλο ή έστω λίγη τροφή.
Όμως αυτό σε καμία περίπτωση και δεν δικαιολογεί την σοκαριστικά κυνική κίνηση του Τραμπ να συλλάβει τον Μαδούρο και τη σύζυγό του με μια κίνηση αστραπή της ομάδας Delta και να τους μεταφέρει στις ΗΠΑ για να τους κατηγορήσει για εμπόριο ναρκωτικών κατά των ΗΠΑ! Αυτή του η κίνηση σηματοδοτεί μια νέα επικίνδυνη στροφή στην παγκόσμια πολιτική σκηνή: αντί οι ΗΠΑ να αποτελέσουν αντίβαρο στην απολυταρχική και επεκτατική πολιτική νέων τυράννων, έχουν πλέον επιλέξει ξεκάθαρα να λειτουργήσουν και οι ίδιες υιοθετώντας τη νοοτροπία του δικαίου του ισχυρού. Γι’ αυτό άλλωστε ο Τραμπ έχει τόσο καλές σχέσεις με τον Πούτιν, τον Ερντογάν, τον Όρμπαν, τον Μπολσονάρο και τόσους άλλους υποστηρικτές της κατάλυσης της δημοκρατίας και του διεθνούς δικαίου. Είναι μια κίνηση που νομιμοποιεί τον νόμο της ζούγκλας και καταλύει κάθε έννοια νομιμότητας. Γιατί νομίζω ότι και ο πιο φανατικός οπαδός του Τραμπ δεν πιστεύει το παραμύθι ότι η σύλληψη Μαδούρο έγινε λόγω του εμπορίου ναρκωτικών. Για να αντιληφθείτε το εύρος της υποκρισίας, μόλις πριν από μερικές ημέρες ο Τραμπ έδωσε χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας Χουάν Χερνάντεζ ο οποίος εξέτιε ποινή σαράντα πέντε ετών λόγω εμπορίου ναρκωτικών!
Ο λόγος αυτής της επέμβασης είναι προφανής: το πετρέλαιο. Η Βενεζουέλα έχει τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο, ενώ οι υποδομές αξιοποίησης που έχει είναι υποτυπώδεις. Εκτιμάται ότι η αξία των κοιτασμάτων υπερβαίνει τα δέκα τρισεκατομμύρια δολάρια. Με τη νέα τάξη πραγμάτων οι μεγάλες πετρελαϊκές των ΗΠΑ (χορηγοί άλλωστε του Τραμπ) θα αναλάβουν την αύξηση παραγωγής και διαχείριση αυτών των κοιτασμάτων με το αζημίωτο. Κάτι τέτοια είναι που νομιμοποιούν ατάκες όπως εκείνη του μεγάλου Αμερικάνου κωμικού Τζορτζ Κάρλιν: «Οι ΉΠΑ είναι μια πετρελαϊκή εταιρεία με στρατό».
Αλλά αυτή η κίνηση αφήνει και τη Βενεζουέλα στο χάος. Διότι η αντιπολίτευση χάνει τα χίλια δίκια που είχε και μένει έκθετη στον λαό. Ήδη η αποδέκτης του φετινού Νόμπελ Ειρήνης Μαρία Κορίνα Μασάδο ευθυγραμμίστηκε σε δηλώσεις της με την επέμβαση. Τι σημαίνει αυτό; Ότι και η αντιπολίτευση θα θεωρηθεί από τους πολίτες ως τσιράκια των Αμερικάνων και αυτό θα ηρωοποιήσει έναν τραμπούκο δικτάτορα όπως ο Μαδούρο.
Κατά τα άλλα ο Τραμπ περιφέρεται κλαψουρίζοντας σε όλους ότι άξιζε το Νόμπελ Ειρήνης! Ζούμε καταστάσεις που υπερβαίνουν τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας. Και αναρωτιέμαι το εξής: όλοι οι «αφυπνισμένοι» δημοκρατικοί που δεν ψήφισαν το 2016 την Χίλαρι Κλίντον και το 2024 τον Μπάιντεν υποστηρίζοντας ότι είναι το ίδιο πράγμα με τον Τραμπ, νιώθουν τώρα δικαιωμένοι; Η ισοπέδωση «τι Πλαστήρας τι Παπάγος» τους βγήκε σε καλό; Ας αναρωτηθούν έστω και τώρα πόσο καταδίκασαν τη χώρα τους και μαζί ολόκληρο τον πλανήτη.
