Η Βασιλική Συλλογή της Μεγάλης Βρετανίας συγκεντρώνει αριστουργήματα της τέχνης ανάμεσα στα οποία έργα των Ρέμπραντ, το περίφημο Μάθημα μουσικής του Βερμέερ και κάθε καλοκαίρι ανοίγει τις πόρτες της στο κοινό. Αυτή τη χρονιά ανοίγει μια άλλη πτέρυγα του παλατιού του Μπάκιγχαμ η Queen’s Gallery, εξαιτίας έργων ανακαίνισης που γίνονται στο παλάτι ενώ το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει σε ένα χώρο που δεν είναι προσβάσιμος 65 έργα τέχνης που θα κάνουν το σύντομο ταξίδι τους με την προβολή τους για έναν ολόκληρο χρόνο.
Η έκθεση θα ανοίξει στις 4 Δεκεμβρίου 2020 και θα διαρκέσει μέχρι τον Ιανουάριο του 2022.
Τα έργα της έκθεσης είναι μερικά από τα πιο σημαντικά της Βασιλικής συλλογής και η Πινακοθήκη μέσα στο Μπάκιγχαμ σχεδιάστηκε αρχικά από τον αρχιτέκτονα John Nash για τον Γεώργιο Δ’, ο οποίος μετέτρεψε το Μπάκιγχαμ σε επίσημη βασιλική κατοικία, με αίθουσες για να εκτίθεται η βασιλική συλλογή και δημιούργησε κατά μεγάλο μέρος την αμύθητης αξίας Βασιλική συλλογή έργων τέχνης που περιλαμβάνει περίφημα έργα των Titian, Guercino, Guido Reni, Vermeer, Rembrandt, Van Dyck, Rubens, Jan Steen, Claude και Canaletto.
Μπορεί ο Γεώργιος Δ’ να μην άφησε σπουδαίο αποτύπωμα ως βασιλιάς, ωστόσο άφησε ένα ισχυρό αποτύπωμα συγκροτώντας αυτή τη μεγαλειώδη συλλογή με το πάθος που τον διέκρινε για τις καλές τέχνες, ξοδεύοντας πολλά χρήματα και βάζοντας καλό γούστο και γνώση. Οι επιμελητές της έκθεσης επέλεξαν 65 από αυτά που συγκροτούν μία από τις πιο εντυπωσιακές συλλογές τέχνης στον κόσμο για να εκτεθούν όπως θα τα έβλεπε κάποιος σε μια γκαλερί.
Το Μάθημα μουσικής του Βερμέερ
Φυσικά όλοι σημειώνουν τη σπάνια έκθεση του έργου του Γιοχάνες Βερμέερ, Μάθημα μουσικής, ένα από τα 34 έργα του που υπάρχουν στον κόσμο, κόσμημα της Βασιλικής συλλογής. Το έργο μπήκε στη συλλογή το 1762 ως έργο του Frans van Mieris the Elder λόγω λανθασμένης ανάγνωσης της υπογραφής.
Πράγματι, το όνομα του καλλιτέχνη δεν ταυτοποιήθηκε σωστά μέχρι το 1866 από τον Théophile Thoré. Στα τέλη του δέκατου έβδομου αιώνα το έργο βρισκόταν σε συλλογές στο Ντελφτ, την πατρίδα του Βερμέερ. Πουλήθηκε στις 16 Μαΐου 1696 από τον Jacob Dissous, ο οποίος είχε είκοσι έναν πίνακες από τον καλλιτέχνη – τη μεγαλύτερη ομάδα τέτοιων έργων που συγκεντρώθηκαν από ένα άτομο. Στη συνέχεια, το έργο Μάθημα Μουσικής, αγοράστηκε από τον Ενετό καλλιτέχνη, Giovanni Antonio Pellegrini, το 1718 είτε στο Άμστερνταμ είτε στη Χάγη. Η συλλογή του Pellegrini αγοράστηκε από τον πρόξενο Joseph Smith, ο οποίος με τη σειρά του πούλησε τη δική του συλλογή στον Βασιλιά Γεώργιο Γ’. Αυτή ήταν η περιπετειώδης διαδρομή του έργου που σήμερα συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των μελετητών προκειμένου να χρονολογηθεί ακριβώς, αλλά και να λυθούν τα «μυστήρια» που αφορούν τα σύμβολα που χρησιμοποιούσε ο ζωγράφος στα έργα του.
Η πολυπλοκότητα της σύνθεσης και το ύφος δε βοηθούν στην ακριβή χρονολόγηση των έργων του Βερμέερ. Το έργο δημιουργήθηκε μέσα στη δεκαετία του 1660, αλλά δεν είναι δυνατόν να είναι πιο συγκεκριμένη, αν και επί του παρόντος υπάρχει συναίνεση ότι δημιουργήθηκε ανάμεσα στο 1662-64.
Η σύνθεση χαρακτηρίζεται από την αυστηρή χρήση προοπτικής για να τραβήξει το βλέμμα του θεατή προς το πίσω μέρος του δωματίου, όπου βρίσκονται οι μορφές. Ο θεατής στην αρχή γνωρίζει περισσότερο τη γωνιά του τραπεζιού, την καρέκλα και το μπάσο παρά από τις ίδιες τις φιγούρες, των οποίων προστατεύεται η ιδιωτικότητα.
Μαζί με το Μάθημα μουσικής θα εκτεθούν και δυο εκπληκτικά έργα του Ρέμπραντ, το ένα από αυτά, «Ο ναυπηγός και η γυναίκα του» θεωρείται ότι είναι το αγαπημένο έργο της βασίλισσας Ελισάβετ. Το ζευγάρι στον πίνακα ταυτοποιήθηκε το 1970 ως ο ναυπηγός της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικής Ινδίας Jan Rijcksen και η σύζυγός του Griet Jans. Πρόκειται για ένα έξοχο έργο με δυο ηλικιωμένα πρόσωπα, αυτά που ζωγράφισε με μοναδική τρυφερότητα ο Ρέμπραντ σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.
