Η φετινή έκδοση του 22ου Sani Festival φιλοξενεί αρκετές αποκλειστικές εμφανίσεις, πρώτες συνευρέσεις Ελλήνων με διεθνείς μουσικούς, την ελληνική πρεμιέρα μιας καινοτόμου όσο και πρωτοποριακής κινηματογραφικής παράστασης, την πρώτη παρουσίαση επί ελληνικού εδάφους μιας πολυμεσικής χοροθεατρικής παράστασης, μεγάλα ονόματα του διεθνούς -και όχι μόνο- μουσικού στερεώματος.

Η καλλιτεχνική διευθύντρια του Sani Festival Όλγα Ταμπουρή–Μπάμπαλη, χαρακτηριστικά αναφέρει:

«Με την ενότητα αφιερωμένη στη jazz μουσική, την αιχμή του δόρατος του φεστιβάλ, ανοίγει και η φετινή αυλαία. Στο Jazz on the Hill αυτή τη φορά στοχεύουμε την καθαρόαιμη αμερικανική jazz μέσα από απρόβλεπτες συνευρέσεις:

Την βραβευμένη ντράμερ, συνθέτρια και παραγωγό Terri Lyne Carrington, κάτοχο Grammy, που θα παρουσιάσει το πρότζεκτ της “The Mosaic Project“  με ένα αποκλειστικά θηλυκό σχήμα, αφού το συγκρότημα απαρτίζουν μόνον γυναίκες, ενώ στη φωνή θα τη συνοδεύσει η διάσημη τραγουδίστρια της soul και r’n’b μουσικής Lizz Wright, η οποία ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2005, προσκεκλημένη του Sani Festival.

Τον πολυβραβευμένο τρομπετίστα Terence Blanchard με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης υπό τη διεύθυνση του Ελληνοδανού αρχιμουσικού Στέφανου Τσιαλή, ένα jazz symphony project, μια μοναδική μουσική συνεύρεση Ελλήνων και ξένων δημιουργών, ειδική παραγγελία της καλλιτεχνικής διεύθυνσης.

Μια από τις πλέον φιλόδοξες παρουσίες της jazz, τον Έλληνα διεθνή Νικόλα Αναδολή με απήχηση σε Ευρώπη και Αμερική να φορμάρει ένα μοναδικό τρίο με ξένους μουσικούς του είδους.

Μια παραγωγή που δίνει έμφαση στην εγχώρια πρωτοποριακή δημιουργία, αλλά και στην έννοια της συλλογικότητας, αποτελεί η ελληνική πρεμιέρα της κινηματογραφικής παράστασης “Α“ a Transmedia Cinematic Performance. Mια κινηματογραφική παράσταση σε σκηνοθεσία του ταλαντούχου Στάθη Αθανασίου, εμπνευσμένη από τον μύθο της Αντιγόνης, μια μεταμοντέρνα έκδοση του αρχαίου ελληνικού δράματος, η οποία πήρε σάρκα και οστά μέσω κοινωνικής χρηματοδότησης στηρίζοντας νέους, καταξιωμένους Έλληνες δημιουργούς, που δούλεψαν συλλογικά από το Α ως το Ω για τη μετουσίωση της καλλιτεχνικής ιδέας. 

Ένα διήμερο αφιερωμένο στην avant garde καλλιτεχνική σκηνή της Ρωσίας ανοίγει τα σύνορα σε διαφορετικές κουλτούρες και τέχνες: κινηματογράφος μικρού μήκους από τη Ρωσία και ο εμπνευσμένος χορογράφος και σκηνοθέτης Sasha Pepelyaev που αναμένεται να κλέψει τις εντυπώσεις με μια ρηξικέλευθη παράσταση που θα δώσει το σχήμα του Kinetic Theatre of Moscow.

Τέλος, η ανάδειξη της παράδοσης της ελληνικής μουσικής μετουσιώνεται σε τέσσερις συναυλίες Ελλήνων καλλιτεχνών που φέρνουν από το χθες στο σήμερα τραγούδια – σταθμούς, από τον Τσιτσάνη στον Θεοδωράκη, από την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Νίκο Πορτοκάλογλου στον Νίκο Κυπουργό,  αλλά και πρωτότυπες σύγχρονες συνθέσεις της Athena που αναμετράτε για πρώτη φορά με τη στιχουργία στην ελληνική γλώσσα και τις διεθνείς επιρροές της μέχρι τον Kostis Maraveyas, που έχει κατακτήσει με το δικό του μοναδικό στυλ ένα ευρέου φάσματος κοινό. »

Jazz on the Hill
Με την ενότητα αφιερωμένη στη jazz μουσική, την αιχμή του δόρατος του φεστιβάλ, ανοίγει και η φετινή αυλαία. Το Jazz on the Hill αυτή τη φορά στοχεύει την καθαρόαιμη αμερικανική jazz μέσα από απρόβλεπτες συνευρέσεις:

• Την ντράμερ, συνθέτρια και παραγωγό Terri Lyne Carrington, κάτοχο βραβείων Grammy, που παρουσιάζει το πρότζεκτ της «The Mosaic Project 2» με ένα αποκλειστικά θηλυκό σχήμα, αφού το συγκρότημα απαρτίζουν μόνον γυναίκες, ενώ στη φωνή θα τη συνοδεύσει η διάσημη τραγουδίστρια της soul και r’n’b μουσικής Lizz Wright, η οποία ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2005, προσκεκλημένη του Sani Festival.
• Ένα αποκλειστικό Jazz Symphony Project, βασισμένο σε μία πρωτότυπη ιδέα της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Sani Festival, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες στιγμές του φετινού Jazz on the Hill. Πρόκειται για την πλέον ενδιαφέρουσα σύμπραξη του πολυβραβευμένου και ενός από τους σημαντικότερους τρομπετίστες της jazz Terence Blanchard με τους εξαίρετους μουσικούς της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης και μαέστρο, τον ελληνοδανό αρχιμουσικό Στέφανο Τσιαλή. Μια μοναδική μουσική συνεύρεση Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών σε ένα πείραμα που συνδυάζει το τζαζ ηχόχρωμα με αυτό της κλασικής μουσικής.
• Μια από τις πλέον φιλόδοξες παρουσίες της jazz, τον Έλληνα διεθνή Νικόλα Αναδολή με απήχηση σε Ευρώπη και Αμερική να φορμάρει ένα μοναδικό τρίο με ξένους μουσικούς του είδους.

Διαβάστε επίσης:
Shiny, Sani Festival: H καλλιτεχνική διευθύντρια του Sani Festival, Όλγα Ταμπουρή-Μπάμπαλη, μιλάει για το μουσικό φεστιβάλ

Πρόγραμμα

Jazz on the Hill-special encounters

11 Ιουλίου, 21:30 – 23:00, Λόφος Σάνης
Terri Lyne Carrington’ s Mosaic Project

12 Ιουλίου, 21:30 – 23:00, Λόφος Σάνης
Jazz Symphony Project: o Terence Blanchard με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, υπό τη διεύθυνση του Στέφανου Τσιαλή

13 Ιουλίου, 20:30 – 21:30, Λόφος Σάνης
Nikolas Anadolis Trio

Performance

26 Ιουλίου, 21:30 – 23:00, Λόφος Σάνης
«A» a Transmedia Cinematic Performance

Αφιέρωμα στη Ρωσική Τέχνη

1 Αυγούστου,21:30 – 23:00, Cine Orfeas
Κινηματογραφικά ‘κοσμήματα’ από την Ρωσία του σήμερα

2 Αυγούστου, 21:30 – 23:00, Λόφος Σάνης
Τhe Squafts | Κinetic Τheatre of Μoscow, υπό τη διεύθυνση και τη χορογραφία του Sasha Pepelyaev

Greek music talents

19 Ιουλίου, 21:30 – 23:00, Λόφος Σάνης
«Οι μύθοι της Athena»: Οι μύθοι της Athena : από τον Bob Dylan και τον Leonard Cohen στον Μίκη Θεοδωράκη

6 Αυγούστου, 21:30 – 23:00, Λόφος Σάνης
Maraveyas Illegal

Greek variations

9 Αυγούστου, 21:30 – 23:00, Λόφος Σάνης
«Από τον Βασίλη Τσιτσάνη στον Μίκη Θεοδωράκη», Λαϊκή Ορχήστρα “Μίκης Θεοδωράκης”
ερμηνεύουν οι: Βασίλης Λέκκας, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Γιώτα Νέγκα και Σοφία Παπάζογλου

14 Αυγούστου, 21:30 – 23:00, Λόφος Σάνης
Ελευθερία Αρβανιτάκη «Πες μου μια λέξη…»
ένα μουσικό ταξίδι στον Ελληνικό Κινηματογράφο με τη συμμετοχή του Νίκου Πορτοκάλογλου & της Ορχήστρας των Κυκλάδων σε διεύθυνση Νίκου Κυπουργού

Βιογραφικά καλλιτεχνών

Terri Lyne Carrington
Είναι γυναίκα ντράμερ, η πρώτη που έχει βραβευεί ποτέ με Grammy στην κατηγορία Best Jazz Instrumental Album, η μοναδική γυναίκα ντράμερ με τόσα βραβεία και υποψηφιότητες Grammy και από τις λίγες καλλιτέχνιδες του είδους τους που μέσα σε 25 χρόνια πορείας έχει συνεργαστεί με τα φωτεινότερα ονόματα του είδους όπως Herbie Wayne Shorter, Stan Getz, Al Jarreau, Cassandra Wilson, Dianne Reeves, Dee Dee Bridgewater.

H βραβευμένη με Grammy ντράμερ, συνθέτης και αρχηγός συγκροτήματος, Terri Lyne Carrington, γεννήθηκε το 1965 στο Μέντφορντ της Μασαχουσέτης. Πρόσφατα επέστρεψε στη γενέτειρά της, όπου διορίστηκε καθηγήτρια στο Berklee College of Music.

Οι ξεχωριστές συνεργασίες της με μεγάλους καλλιτέχνες συμπεριλαμβανομένου και ενός ειδικού τραγουδιού από την Επιτροπή της Άτλαντας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996, καθώς και η παραγωγή του υποψηφίου για GRAMMY δίσκου της «That Day», την κατέταξαν στην κορυφή των charts για πολλούς μήνες. Ξεχωριστά παραδείγματα της δουλειάς της περιλαμβάνουν τη συνεργασία της στο βραβευμένο με Grammy δίσκο του Herbie Hancock “Gershwin’s World” όπου έπαιξε μαζί με τους Joni Mitchell και Stevie Wonder.

Η Carrington κυκλοφόρησε το έργο της “The Mosaic Project” τον Ιούλιο του 2011, ο πέμπτος συνολικά δίσκος της και για πρώτη φορά στην Concord Jazz. Ο θρυλικός δίσκος της, ο οποίος βραβεύτηκε με βραβείο Grammy ως “Best Jazz Vocal Album”, συγκέντρωσε μια μυριάδα φωνών που συνέθεσαν ένα πολύπλευρο σύνολο που υπερέβηκε κατά πολύ το άθροισμα των μερών του. Παρήγαγε ένα σετ από 14 τραγούδια στο οποίο συμμετείχαν μερικές από τις πιο διακεκριμένες γυναίκες καλλιτέχνες της τζαζ των τελευταίων δεκαετιών. Στις 5 Φεβρουαρίου 2013, η Carrington βγάζει το “Money Jungle”: Provocative in Blue, το πολυαναμενόμενο αφιέρωμα της στο Duke Ellington, τον Charles Mingus και τον Max Roach, ώστε να συμπέσει με την 50η επέτειο από τη δημοσίευση του θρυλικού άλμπουμ της “MoneyJ ungle” του 1963. Στη νέα ηχογράφηση της συμμετέχουν οι Gerald Clayton και Christian Mc Bride, με “guest” εμφανίσεις της Clark Terry, Lizz Wright, Herbie Hancock και άλλοι.
Στο Λόφο της Σάνης, η Carrington θα παρουσιάσει τη συνέχεια του έργου της με τον τίτλο “The Mosaic Project 2”, ένα αμιγώς γυναικείο σεπτέτο με τη ιδιότυπη χροιά της διάσημης Lizz Wright στο τραγούδι.

Terence Blanchard
O Terence Blanchard αναγνωρίστηκε από πολύ νωρίς ως ένας από τους πιο σημαντικούς τρομπετίστας της τζαζ. Όντας ένας βετεράνος των Art Blakey’s Jazz Messengers (που συστήθηκε από τον Wynton Marsalis ως αντικαταστάτης του το 1983), ο Blanchard ξεκίνησε τη δική του σταδιοδρομία ηχογραφήσεων σε μία μπάντα όπου ήταν συν-επικεφαλής με τον σαξοφωνίστα Donald Harrison.

«Ο Blanchard είναι μια ανήσυχη ψυχή. Η καριέρα του είναι σαν ένα γράφημα της τζαζ, γεμάτο με αόρατες στροφές, ανατροπές και μεταβιβάσεις» γράφει ένας γνωστός συγγραφέας ενώ το Vanity Fair αναφέρει: «Παίζει την πιο χαλαρωτικά εκφραστική τρομπέτα στην τζαζ.»

Η καριέρα του, του χάρισε 5 βραβεία Grammy ενώ στις επιτυχίες του σημειώνονται οι συνθέσεις μουσικής για παραστάσεις του Broadway, ο τίτλος του Καλλιτεχνικού Διευθυντή της Συμφωνικής του Νιτρόιτ και τέλος, έπειτα από τη δεκαετή θητεία του ως καλλιτεχνικός διευθυντής του καταξιωμένου Thelonious Monk Institute of Jazz, μετονομάστηκε -από το 2000- σε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Henri Mancini Institute.

Ο Blanchard είναι γνωστός και ως ένας διακεκριμένος μουσικοσυνθέτης κινηματογραφικών ταινιών – η πιο πρόσφατη το 2012 για την ταινία Red Tails του George Lucas, ένα φιλμ σε σχέση με τους αεροπόρους του Tuskegee. Έχει συνάψει μια ειδική συνεργατική σχέση με τον σκηνοθέτη Spike Lee, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας του 2002 “25th Hour”, για την οποία ο Blanchard έλαβε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα, καθώς επίσης και για τις ταινίες του “Jungle Fever”, “Malcom X” και “Inside Man”.

Στέφανος Τσιαλής
O Στέφανος Τσιαλής θεωρείται παγκοσμίως ένας από τους κορυφαίους ερμηνευτές του έργου του Μίκη Θεοδωράκη. Η πρώτη του ανάθεση έργου τον οδήγησε στο Κρατικό Θέατρο του Meiningen ως Διευθυντή Σπουδών και Βοηθός Μαέστρου. Στο θέατρο αυτό επέστρεψε με επιτυχία από το 2005 ως το 2009 ως μόνιμος μαέστρος και αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής. Το 1995 διηύθυνε την γερμανική πρεμιέρα της όπερας «Μήδεια» του Μίκη Θεοδωράκη στο Meiningen. Αυτή ήταν και η αρχή μιας μακροχρόνιας συνεργασίας με τον συνθέτη.
Μεταξύ 1997 και 2004 ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής της Ορχήστρας Δωματίου της Κεντρικής Γερμανίας. Από το 2009 μέχρι το 2013 ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής και κύριος αρχιμουσικός της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Θουριγγίας στο Gotha.

Στις καλλιτεχνικές περιόδους από το 2001 έως το 2004 ήταν μόνιμος προσκεκλημένος μαέστρος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Βερολίνου. Μία μακρόχρονη και διαρκής καλλιτεχνική συνεργασία τον συνδέει με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Αμβούργου, όπωςκαι με τις Κρατικές Ορχήστρες Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Έχει επίσης συνεργαστεί μεταξύ πολλών άλλων, με τις Φιλαρμονικές Ορχήστρες της Στουτγάρδης και της Κοπεγχάγης, τις Συμφωνικές του Γουίνιπεγκ και του Μόντρεαλ στον Καναδά, την Εθνική Ορχήστρα της Κούβας, ενώ έχει εμφανιστεί με διάφορες ορχήστρες στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε., ενώ έχει εμφανιστεί σε σημαντικά φεστιβάλ διεθνώς. Το Δεκέμβριο του 2014 θα ηχογραφήσει έργα του Γερμανού συνθέτη Hans Pfitzner για την εταιρία ΝΑΧΟS. Στον Στέφανο Τσιαλή ανατέθηκε προ ολίγων ημερών η καλλιτεχνική διεύθυνση της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.

Nikolas Anadolis Trio
Ο Νικόλας Αναδολής μεταμορφώθηκε σε αστέρι σε ένα φεστιβάλ των σταρ, δίχως να έχει ακόμα κυκλοφορήσει τη μουσική του σε δίσκο. Αν εξαιρέσουμε αυτή την μικρή λεπτομέρεια, ο 21χρονος Έλληνας έκανε μεγάλη εντύπωση. Μέχρι τον περασμένο Μάιο σπούδαζε στο Berklee College (προεδρική υποτροφία), ενώ στα 19 του ήταν ο νικητής του διεθνούς διαγωνισμού πιάνου-jazz “Martial Solal”. Όταν ακούς αυτόν τον νεαρό και το τρίο του, η εντύπωση είναι έντονη. Μέχρι στιγμής ο Αναδολής πειραματίζεται με έντονες αναφορές, αλλά ποτέ απερίσκεπτα, αντλώντας τόσο από τους δασκάλους τού ύστερου ρομαντισμού όσο και από τους μεγάλους δεξιοτέχνες της τζαζ. Οι συνθέσεις του είναι παθιασμένες, πλούσιες και με μια ειλικρινή ζωτικότητα. Αυτό που κάνει αυτό το παίξιμο τόσο αναζωογονητικά διαφορετικό, είναι ότι δεν δίνει καθόλου σημασία στην υποτιθέμενη Oρθότητα. Είναι ελεύθερος στην προσπάθεια να φτάσει σε κάτι ολότελα δικό του. Ο δρόμος που έχει ήδη καλύψει ως προς αυτό, είναι για πολλούς άλλους μια απόσταση μυθική. Δεν θα ήταν υπερβολή να θεωρήσουμε τον Αναδολή ένα εξαιρετικό ταλέντο, και όχι μόνο της ευρωπαϊκής τζαζ. Ο τρόπος που “διαχειρίζεται” τις νότες -ιδαίτερος από όλες τις απόψεις- οδηγούν τον ακροατή στο συμπέρασμα ότι αυτός ο Έλληνας είναι σχεδόν, μία αποκάλυψη.