Η μεγάλη χαρά κάθε βιβλιόφιλου στην ανακοίνωση του Βραβείου Booker προσομοιάζει με εκείνη των σινεφίλ στο άκουσμα των Όσκαρ. Ενώ στους συγγραφικούς κύκλους η ανακοίνωση του ονόματος του συγγραφέα που θα του απονεμηθεί συχνά προκαλεί τεράστιο ενθουσιασμό και συγκίνηση.

Το Βραβείο Booker απονέμεται κάθε χρόνο στο καλύτερο μυθιστόρημα γραμμένο στην αγγλική γλώσσα και μέχρι το 2014 το βραβείο προοριζόταν αποκλειστικά για συγγραφέα της Αγγλικής Κοινοπολιτείας ή της Ιρλανδίας ή της Ν.Αφρικής, αλλαγές στον κανονισμό του προβλέπει πλέον την συμπερίληψη οποιουδήποτε γράφει στην αγγλική γλώσσα.

Οι κριτές του Booker ανακήρυξαν για το 2021 τον Ντάμον Γκαλγκούτ νικητή με τo βιβλίο του “Promise”, ανάμεσα σε 158 υποψήφια βιβλία, επαινώντας το μυθιστόρημά του για το «ασυνήθιστο αφηγηματικό του στυλ που εξισορροπεί τη “φωκνερική” πληθωρικότητα με τη “ναμποκοβιανή” ακρίβεια, ξεπερνά τα όρια και αποτελεί απόδειξη της άνθησης του μυθιστορήματος στον 21ο αιώνα», σύμφωνα με τις δηλώσεις τους.

Πρωταγωνιστής του βιβλίου, η οικογένεια Σουάρτ, μια οικογένεια λευκών στη Νότια Αφρική, την οποία και παρακολουθούμε από το 1986 μέχρι σήμερα, να χωρίζεται και να ενώνεται κάθε φορά για μια κηδεία, καθώς η ζωή κυλά, η χώρα αλλάζει, και μια υπόσχεση που μένει ανεκπλήρωτη…

Σε μια τηλεφωνική συνέντευξη με τους NYT μετά την τελετή, ο Γκαλγκούτ ανέφερε την επιθυμία του να εξερευνήσει την περίοδο μετά το Απαρτχάιντ για να καταγράψει πώς ένιωθε να ζεις μέσα από τις ελπίδες και τις απογοητεύσεις της. Πρόθεσή του δεν ήταν να αφηγηθεί μια ηθικολογική ιστορία ηρώων και καταπιεστών, ούτε να προσφέρει κάποιου είδους συλλογική κάθαρση που αποκάλυπτε μια πορεία προς τα εμπρός για τη χώρα.

Το βιβλίο “The Promise” είναι το ένατο βιβλίο του Νοτιοαφρικανού συγγραφέα Ντάμον Γκαλγκούτ, και είχε ήδη κερδίσει την αναγνώριση μεταξύ των κριτικών για το απειλητικό και ζοφερά αστείο πορτρέτο της οικογένειας Σουάρτ, απογόνων Ολλανδών εποίκων που διατηρούν απεγνωσμένα το αγρόκτημά τους και τη θέση τους στη Νότια Αφρική μετά το Απαρτχάιντ.

Οι κριτικοί λογοτεχνίας παρομοίασαν την πειραματική του πεζογραφία με μοντερνιστές δασκάλους όπως η Βιρτζίνια Γουλφ, ο Τζέιμς Τζόις και ο Γουίλιαμ Φώκνερ, αλλά και τον Νοτιοαφρικανό συγγραφέα Τζον Μάξγουελ Κούτσι. Μια κριτική του “The Promise” στην Επιθεώρηση Βιβλίου των New York Times αποκαλούσε τον Γκαλγκούτ «έναν χαρούμενο σατιρικό, που στριμώχνει με θάρρος την ανοησία και την υποκρισία των χαρακτήρων του».

Στην τελετή απονομής των βραβείων στο Λονδίνο, όταν ρωτήθηκε πώς ένιωθε που αναδείχθηκε ο νικητής, ο 57χρονος Γκαλγκούτ, εμφανίστηκε περισσότερο έκπληκτος παρά χαρούμενος. «Καλύτερα να με ρωτήσεις αυτό αύριο, γιατί τα νεύρα μου έχουν κάπως μουδιάσει», είπε. «Πραγματικά δεν περίμενα να σταθώ εδώ».

Στη φετινή βραχεία λίστα περιλαμβάνονταν και οι παρακάτω 5 τίτλοι:

A Passage North του Anuk Arudpragasam.

No One Is Talking About This της Αμερικανίδας ποιήτριας Patricia Lockwood.

Bewilderment του βραβευμένου με Πούλιτζερ Richard Powers.

Great Circle της Maggie Shipstead.

The Fortune Men, της Nadifa Mohamed

Πρόκειται για τον τρίτο συγγραφέα από τη Νότια Αφρική που απονέμεται το βραβείο Booker, μετά τη Ναντίν Γκόρντιμερ και τον Τζον Μάξγουελ Κούτσι, ο οποίος και έχει κερδίσει δύο φορές (το 1983 και το 1999 για τα έργα του Βίος και Πολιτεία του Μάικλ Κ. και Ατίμωση, αντίστοιχα).

Ο Γκαλγκούτ άρχισε να γράφει σε νεαρή ηλικία και ερωτεύτηκε τα βιβλία ως παιδί, όταν ήταν κλινήρης με λέμφωμα και μέλη της οικογένειας του, του διάβαζαν βιβλία για να τον απασχολήσουν.

Με εξαιρετική, μοντέρνα, γραφή ενσωματώνει την ειρωνεία, αυτό-υπονομεύεται, εναλλάσσει την τριτοπρόσωπη αφήγηση με πρωτοπρόσωπη μέσα στην ίδια φράση που συχνά απευθύνεται ακόμη και στον αναγνώστη -μια τεχνική που σε τραβάει μέσα στο κείμενο, το βιβλίο θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Διόπτρα σε μετάφραση της Κλαίρης Παπαμιχαήλ τους επόμενους μήνες.

«Αυτό είναι ένα βιβλίο για την κληρονομιά», είπε η Maya Jasanoff, η πρόεδρος των κριτών του 2021, σε συνέντευξη Τύπου. «Είναι ένα βιβλίο που καλεί τον προβληματισμό κατά τη διάρκεια των δεκαετιών».