Η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων υποδέχεται την καλλιτεχνική ομάδα Horror Vacui, η οποία παρουσιάζει την εικαστική έκθεση με τίτλο “How do we sleep while we are burning?” σε επιμέλεια Στρατή Πανταζή, από την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου έως την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ).
Ο τίτλος της έκθεσης είναι εμπνευσμένος και αποτελεί μια παραλλαγή του στίχου “How do we sleep while our beds are burnin’?” του τραγουδιού του συγκροτήματος Midnight Oil, το οποίο επικεντρώνεται στον αναγκαστικό εκτοπισμό και την κακομεταχείριση των Αβορίγινων της Αυστραλίας, ζητώντας την επιστροφή της γης τους. Σαράντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το βασικό νόημα του τραγουδιού παραμένει επίκαιρο, καθώς η εποχή μας εξακολουθεί να είναι χαώδης και χαρακτηρίζεται από αλλεπάλληλες κρίσεις σε οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και οικολογικό επίπεδο.
Ο συγκεκριμένος στίχος του τραγουδιού, η φωτιά, και τα υποκατάστατά της, η έννοια της, ο θετικός και αρνητικός αντίκτυπό της σε κυριολεκτικό ή συμβολικό επίπεδο αποτελούν το βασικό άξονα της έκθεσης, καθώς εμφανίζονται άμεσα ή έμμεσα στα έργα των καλλιτεχνών/ιδων της ομάδας Horror Vacui, η οποία απαρτίζεται από τους Αννίτα Αργυροηλιοπούλου, Ανδρέα Βούσουρα, Χαράλαμπο Δερμάτη, Αντιγόνη Καββαθά, Ανδρέα Λυμπεράτο, Ευσεβία Μιχαηλίδου, Βαρβάρα Σπυρούλη και Μάρθα Τσιάρα.
Η φωτιά έχει αντιφατικά χαρακτηριστικά και ιδιότητες, καθώς συνδέεται από τη μία με τη θαλπωρή, τον έρωτα και τη ζωή, και από την άλλη με την τιμωρία, την καταστροφή και τον θάνατο. Είναι συνυφασμένη με την επιθυμία, το κίνητρο και την ορμή για δημιουργία, έρευνα και πρόοδο, ενώ παράλληλα η έλξη του ανθρώπου προς αυτή μπορεί να οδηγήσει στην έκσταση, τη συνειδητή επιλογή προς την αυτοκαταστροφή και τον θάνατο.
Μέσα από την καλλιτεχνική τους διαδικασία και έκφραση, οι οκτώ καλλιτέχνες/ιδες καλούν το κοινό να αναλογιστεί τη στάση και την ευθύνη του μέσα σε έναν κόσμο που «καίγεται». Να «ξυπνήσει» από τον «λήθαργο» και να βγει από τη ζώνη ασφάλειας και άνεσής του, και, τελικά, να οδηγηθεί στην κάθαρση και την «αναγέννηση» μέσα από τις ίδιες του τις «στάχτες».
