«Να θυμάστε πως δεν μπορούν να ακυρώσουν την Άνοιξη».
Την Άνοιξη του 2025, το Ίδρυμα Louis Vuitton (Fondation Louis Vuitton) στο Παρίσι πρόκειται να φιλοξενήσει στους εντυπωσιακούς εκθεσιακούς του χώρους τον Ντέιβιντ Χόκνεϊ, έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού και 21ου αιώνα. Συγκεντρώνοντας περισσότερα από 400 έργα του καλλιτέχνη, καλύπτοντας την περίοδο από το 1955 έως το 2025, η έκθεση που θα πραγματοποιηθεί από τις 9 Απριλίου έως την 1η Σεπτεμβρίου 2025 αναμένεται να καταλάβει ολόκληρο το κτίριο με μια έκθεση μοναδική σε κλίμακα και πρωτοτυπία.
Μια εντυπωσιακή αναδρομή στη μακρόχρονη και πλούσια καλλιτεχνική του πορεία, αναδεικνύοντας τα θέματα και τις τεχνικές που τον χαρακτήρισαν, με έργα που θα παρουσιάζονται σε ποικίλα μέσα, όπως ζωγραφική με λάδι και ακρυλικά, σχέδια με μελάνι, μολύβι και κάρβουνο, ψηφιακή τέχνη (έργα σε iPhone και iPad, φωτογραφικά σχέδια) και εντυπωσιακές βιντεοεγκαταστάσεις. Υπόσχεται μια καθηλωτική εμπειρία που ανοίγει διάπλατα ένα παράθυρο στο δημιουργικό, ευφάνταστο, πλούσιο και πολύχρωμο, κόσμο του Ντέιβιντ Χόκνεϊ.
Θεματικές ενότητες και περιήγηση στην έκθεση
Η έκθεση ξεκινά από τα πρώιμα έργα του, από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1970, τα οποία αποτυπώνουν τα πρώτα του βήματα στο Μπράντφορντ (Portrait of My Father, 1955), τη ζωή του στο Λονδίνο και την καλλιτεχνική του ωρίμανση στην Καλιφόρνια.
Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ έζησε στο Λονδίνο κατά τη δεκαετία του 1960, ξεκινώντας με τις σπουδές του στο Royal College of Art (1959–1962), μια περίοδο καθοριστική για τη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Στο Λονδίνο συνδέθηκε με άλλους καλλιτέχνες και διανοούμενους, όπως ο Πίτερ Μπλέικ, και συχνά συμμετείχε σε εκδηλώσεις που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του “Swinging London” – όρος που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την πολιτιστική, κοινωνική και καλλιτεχνική αναγέννηση που συνέβη στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ειδικά γύρω από τα 1964 -1967.
Αυτή την περίοδο, τα έργα του συχνά περιλάμβαναν αναφορές στην προσωπική του ζωή, την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα και τις κοινωνικές αλλαγές της εποχής. Ήταν ανοιχτά ομοφυλόφιλος, κάτι τολμηρό για την εποχή, και αυτό αντικατοπτρίζεται σε έργα του, όπως οι σειρές με ανδρικές φιγούρες και πορτρέτα.
Σε αυτήν την ενότητα περιλαμβάνονται εμβληματικά έργα όπως το A Bigger Splash (1967) και το Portrait of an Artist (Pool with Two Figures) (1972), με το θέμα της πισίνας να αποτελεί ορόσημο στο έργο του. Επίσης, παρουσιάζονται χαρακτηριστικά διπλά πορτρέτα όπως το Mr. and Mrs. Clark and Percy (1970-1971) και το Christopher Isherwood and Don Bachardy (1968).
Τη δεκαετία του 1980, ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ πέρασε μεγάλο μέρος του χρόνου του ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, κυρίως στην Καλιφόρνια και στη Βρετανία. Eίναι η περίοδος που εμβαθύνει στη φύση, στα τοπία της Καλιφόρνια με τη ζεστή ατμόσφαιρα, τα έντονα χρώματα και το φως να επηρεάζουν το έργο του.
Ο Χόκνεϊ επέστρεφε συχνά στη Βρετανία και ταξίδευε στην Ευρώπη, όπου η επαφή του με την παράδοση της ζωγραφικής τοπίου ενίσχυσε την ενασχόλησή του με τη φύση και το φως. Επισκέφθηκε μέρη όπως η Γαλλία και η Γερμανία, αποτυπώνοντας τοπία με έντονες χρωματικές αντιθέσεις.
Η καρδιά της έκθεσης εστιάζει στα τελευταία 25 χρόνια της δημιουργικής του πορείας, τα οποία πέρασε κυρίως στο Γιορκσάιρ, στη Νορμανδία και στο Λονδίνο. Tο Γιορκσάιρ, ιδιαίτερα την περίοδο από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 έως τις αρχές του 2010, αποτέλεσε έναν από τους πιο σημαντικούς τόπους έμπνευσης για τον Ντέιβιντ Χόκνεϊ. Επιστρέφοντας στις ρίζες του, στην περιοχή όπου μεγάλωσε, ο Χόκνεϊ αφιέρωσε μεγάλο μέρος του έργου του στην καταγραφή των φυσικών τοπίων της γενέτειράς του, επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση του με τη φύση και τη ζωγραφική τοπίου.
Η θεματική αυτή ενότητα ανοίγει με τη μαγευτική απεικόνιση του τοπίου του Γιορκσάιρ, όπως αποτυπώνεται στο έργο May Blossom on the Roman Road (2009), μια εντυπωσιακή απεικόνιση της ανοιξιάτικης άνθισης. Η παρατήρηση των αλλαγών των εποχών κορυφώνεται με το μνημειώδες χειμωνιάτικο τοπίο Bigger Trees near Warter ή Peinture sur le Motif pour le Nouvel Age Post-Photographique (2007). Πρόκειται για το μεγαλύτερο έργο που έχει δημιουργήσει ο Χόκνεϊ, ένας πίνακας 50 κομματιών που απεικονίζει ένα χειμωνιάτικο τοπίο του Γιορκσάιρ. Το έργο αυτό, που παραχωρήθηκε από την Tate, είναι μια ένδειξη της αφοσίωσής του στη λεπτομερή μελέτη της φύσης και της σχέσης του με τον χώρο.
Τα τελευταία χρόνια της καριέρας του, η Νορμανδία κατέχει μια ξεχωριστή θέση. Ο καλλιτέχνης εγκαταστάθηκε εκεί το 2019, σε ένα αγροτόσπιτο με θέα σε καταπράσινα τοπία, και βρήκε έμπνευση στα φυσικά φαινόμενα, τις εποχές και το φως της περιοχής.
Η Νορμανδία προσέφερε στον Χόκνεϊ ένα περιβάλλον ιδανικό για να μελετήσει και να αποτυπώσει τις μεταβολές της φύσης. Αποτύπωσε τα τοπία της περιοχής μέσα από μια σειρά έργων που καταγράφουν την εναλλαγή των εποχών, δίνοντας έμφαση στο φως, τα χρώματα και τη ζωή που εκπέμπει η εξοχή.
Ο πρώτος όροφος του Ιδρύματος Λουί Βουιτόν (Αίθουσες 5 έως 7) είναι αφιερωμένος εξ ολοκλήρου στη Νορμανδία και τα τοπία της. Η σειρά 220 for 2020, που ολοκληρώθηκε εξ ολοκλήρου σε iPad, θα παρουσιαστεί σε μια εντελώς νέα εγκατάσταση στην Αίθουσα 5, αποτυπώνοντας καθημερινά τις αλλαγές του φωτός, ανά εποχή.
Στην Αίθουσα 6, μια σειρά από ακρυλικά έργα παρουσιάζει μια μοναδική απόδοση του ουρανού, με ζωντανές πινελιές που θυμίζουν διακριτικά τον Van Gogh. Στη Νορμανδία δημιούργησε μεγάλης κλίμακας έργα, όπως το La Grande Cour (2019), το οποίο περιλαμβάνει 24 σχέδια με μελάνι σε πανοραμική διάταξη. Το έργο αυτό παραπέμπει στην ταπισερί της Μπαγιέ, αποτίοντας φόρο τιμής στη γαλλική πολιτιστική κληρονομιά. Η Νορμανδία, λοιπόν, όχι μόνο ενίσχυσε τη σύνδεση του Χόκνεϊ με τη φύση αλλά και του επέτρεψε να εξερευνήσει νέες καλλιτεχνικές προκλήσεις, αξιοποιώντας τις δυνατότητες της ψηφιακής τέχνης.
Κατά την ίδια περίοδο, ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ δημιούργησε πορτρέτα φίλων και συγγενών σε ακρυλικό ή iPad, ενώ παράλληλα δούλευε και πάνω σε αυτοπροσωπογραφίες. Η έκθεση θα περιλαμβάνει περίπου 60 πορτρέτα (Αίθουσα 4), τα οποία θα παρουσιαστούν δίπλα στα «πορτρέτα λουλουδιών» του όπως ονομάστηκε η σειρά. Αυτά τα έργα, αν και δημιουργήθηκαν σε ψηφιακή ταμπλέτα, εκτίθενται σε παραδοσιακές κορνίζες, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα σύνθεση. Αυτό αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στο έργο 25th June 2022, Looking at the Flowers (Framed), 2022, όπου τα πορτρέτα και τα λουλούδια παρουσιάζονται μαζί στον τοίχο.
Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ έχει εμπλακεί προσωπικά σε κάθε πτυχή της έκθεσης. Μαζί με τον σύντροφό του και διευθυντή του στούντιο, Ζαν-Πιερ Γκονζάλες ντε Λίμα, αποφάσισαν να εστιάσουν ιδιαίτερα στα τελευταία 25 χρόνια της καριέρας του, συμπεριλαμβάνοντας παράλληλα και τα εμβληματικά πρώιμα έργα του. Έτσι, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν μια σπάνια ματιά στο δημιουργικό του σύμπαν, που εκτείνεται σε επτά δεκαετίες.
David Hockney, Winter Timber, 2009 Oil on 15 canvases (36 x 48″ each) 274.32 x 609.6 cm (108 x 240 Inches) © David Hockney | Photo Credit: Jonathan Wilkinson
Ο ίδιος ο καλλιτέχνης συμμετείχε ενεργά στη σύνθεση κάθε ενότητας της έκθεσης και στη διαρρύθμιση κάθε χώρου, διατηρώντας έναν συνεχή διάλογο με τον βοηθό του, Τζόναθαν Γουίλκινσον:
«Αυτή η έκθεση έχει τεράστια σημασία για μένα, καθώς είναι η μεγαλύτερη που έχω κάνει ποτέ – καταλαμβάνει 11 αίθουσες στο Ίδρυμα Louis Vuitton. Μερικοί από τους πιο πρόσφατους πίνακες που δουλεύω τώρα θα παρουσιαστούν εδώ, και πιστεύω ότι θα είναι εξαιρετική», σχολίασε ο David Hockney αναφορικά με την επικείμενη έκθεση.
Eπιμέλεια έκθεσης: Σούζαν Πέιτζ, Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Ιδρύματος Louis Vuitton στο Παρίσι.
