Στο άκουσμα της απονομής του φετινού Νόμπελ Ειρήνης σε μιαν άλλη, η αντίδραση υπήρξε άμεση: η θεσμοθέτηση των Αμερικάνικων Νόμπελ, η οποία μάλιστα συνοδεύτηκε με την ανακοίνωση της πρώτης βράβευσης και την προαναγγελία της πρώτης τελετής. Συγκεκριμένα, το πρώτο Αμερικάνικο Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τζ. Τραμπ, και η βράβευση θα λάβει χώρα σε μέρος εντός των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής που απομένει να καθοριστεί, πάντως την 9η Δεκεμβρίου 2025, δηλαδή μία ημέρα πριν την αντίστοιχη τελετή του εξωαμερικάνικου Νόμπελ Ειρήνης.
Ο βραβευθείς, αφού πρώτα εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς την επιτροπή για τη μεγάλη -αν και απόλυτα δικαιολογημένη- τιμή που του επιφύλαξε, συνέχισε λέγοντας ότι χαίρεται διπλά, γιατί διορθώθηκε ένα μεγάλο ιστορικό λάθος, ένα ακόμα για την ακρίβεια, καθώς κακώς εμείς οι Αμερικάνοι είχαμε αφήσει τις αποφάσεις για τόσο σημαντικά βραβεία στα χέρια ξένων. Τα βραβεία επέστρεψαν στον τόπο που δικαιωματικά ανήκουν και είμαστε υπερήφανοι που με αυτόν τον τρόπο κάναμε τα Νόμπελ σπουδαία ξανά (ΜΝGA).
Κανείς δεν είναι δυνατότερος, σπουδαιότερος, εξυπνότερος, αξιότερος, ομορφότερος, καλύτερος από εμάς, άρα και πιο αρμόδιος από εμάς, για να κρίνει ποιος διαπρέπει σε ποιον τομέα. Τα ως τώρα βραβεία ήταν βραβεία αδυνάμων και κομπλεξικών, που προσπαθούσαν να μεγαλώσουν οι ίδιοι παριστάνοντας τους κριτές των άλλων. Εμείς είμαστε όμως ήδη μεγάλοι, οι μεγαλύτεροι όλων. Και άρα κι οι πιο κατάλληλοι.
Και τώρα, με αυτή την υπέροχη νέα λύση, θα αρχίσουν να δίνονται τα πιο θαυμάσια και τα πιο σωστά βραβεία, με τον πιο πανέμορφο (πανέμορφο) τρόπο. Και θα αναθέσουμε να κατασκευαστούν τα πιο καταπληκτικά βραβεία (μια ιδέα που μόλις είχα είναι να δοθεί η μορφή του πρώτου βραβευθέντος στα αγαλματίδια, αλλά ΟΚ είναι μόνο μια ιδέα, που μου φαίνεται υπέροχη όμως, υπέροχη πραγματικά).
Τα παλιά βραβεία Νόμπελ θα βλέπουν την ομορφιά των δικών μας και θα ντρέπονται, θα ντρέπονται κι αυτοί που θα πάνε να τα παραλάβουν, θα λένε, έι γκάις, δεν μπορούσατε να τα είχατε φτιάξει λίγο πιο όμορφα; Δεν μπορούνε, δεν μπορούνε. Δεν είναι και τόσο έξυπνοι βασικά. Αν ήταν, δεν θα έκαναν διαρκώς πολέμους μεταξύ τους. Δεν θα ήμουν κι εγώ συνεχώς στα τηλέφωνα για να τους σταματάω. Τους σταμάτησα όμως. Οκτώ – εννιά, δεν θυμάμαι πόσοι είναι, έχω χάσει το μέτρημα. Έχασα το μέτρημα αλλά όσοι καταλαβαίνουν κατάλαβαν. Και τώρα μου απονέμουν αυτό το πανέμορφο (πανέμορφο) βραβείο. Πρέπει να φανταστούμε τον Νάρκισσο ευτυχισμένο.
