Μήλος, Αύγουστος 2013. Σαν πολύχρωμη βεντάλια τοποθετημένοι πάνω στο γραφείο του δωματίου στο ξενοδοχείο οι εφτά χάρτες του miloterranean, αναζητούσα μια διαδρομή ιδανική για πεζοπορία, όχι πολύ κουραστική, για αρχάριους λύτες -όπως θα λέγαμε αν ήταν σταυρόλεξο- κανά δυο ωρίτσες. Όλες οι διαδρομές προσφέρονται άλλωστε και για πεζοπορία, αν και η επιλογή του τζιπ, της μηχανής ή του ποδηλάτου φαίνεται πιο ξεκούραστη για τις περισσότερες από αυτές, ενώ μπορούν να συνδυαστούν και με περπάτημα. Η 6η διαδρομή ωστόσο μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με τα πόδια, 4,5 περίπου χιλιόμετρα είναι μια καλή απόσταση για πεζοπορία, ακόμη και για ερασιτέχνες περιπατητές.
Φόρεσα καπέλο, αντηλιακό, πέδιλα πεζοπορίας, γυαλιά ηλίου, έβαλα στην τσάντα ένα μπουκαλάκι νερό, μια μπάρα δημητριακών και βέβαια το χάρτη με τη διαδρομή 6 του miloterranean. Το λεωφορείο από Αδάμαντα με κατεύθυνση προς Απολλώνια με άφησε στην απαρχή ενός χωμάτινου δρόμου, προχώρησα ευθεία και έφτασα στην αφετηρία, η διακριτική σήμανση επιβεβαίωσε ότι βρίσκομαι στο σωστό σημείο. Ένα καθαρά κυκλαδίτικο τοπίο με περίμενε στον παραθαλάσσιο οικισμό του Αγίου Κωνσταντίνου. Το φρέσκο αεράκι, σωτήριο για τον πεζοπόρο, έκανε τις βάρκες να βαλσάρουν.
.jpg)
Παραδίπλα, με το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου για φόντο, συνάντησα και κάποιους τουρίστες, ένα ζευγαράκι Ελλήνων μου ζήτησε στα αγγλικά να τους βγάλω φωτογραφία, μάλλον τους μπέρδεψε η σχεδόν επαγγελματική μου αμφίεση για πεζοπορία!
Στη συνέχεια, η πορεία μου ήταν αρκετά μοναχική, κανένας άλλος πεζοπόρος δε φαινόταν στον ορίζοντα. Σιγά σιγά άρχισα να κοιτάω με επιμονή το έδαφος, θα αναγνώριζα άραγε κάποιο πέτρωμα; Η υπεύθυνη που με ξενάγησε στο Μεταλλευτικό Μουσείο μού εξήγησε τόσα πράγματα για τα πετρώματα, λίγα κατάφερα να συγκρατήσω. Βέβαια, τώρα άρχιζα να διακρίνω κάποια διαφορετικά στρώματα, ποιότητες, αισθάνθηκα σαν μικρός εξερευνητής. Ενθουσιάστηκα δε από τα μαλακά βράχια, φαίνονται σαν κοινά σκληροτράχηλα βράχια, αλλά λίγο να τα πατήσετε υποχωρούν στο πέλμα σας, η ευαισθησία μάλιστα αυτών των φαινομενικά άγριων βράχων αποτελεί ξεκάθαρο δείγμα ότι η φύση έχει χιούμορ!
.jpg)
Ευτυχώς, το δροσερό αεράκι εξακολουθούσε να με συντροφεύει, δεν υπήρχε άλλη ζώσα ψυχή, μoνάχα το μεγαλειώδες βασίλειο της φύσης κι εγώ! Ιδανικός αριθμός για πεζοπορία είναι τα τρία άτομα, ενώ θεωρείται πάντα καλύτερο και πιο ασφαλές στις πεζοπορίες να μην είσαι μόνος. Κοίταξα το κινητό μου, είχα πολύ καλό σήμα, βαθιά ανάσα, αν συμβεί κάτι τηλεφωνώ… Διότι είναι επίσης αλήθεια ότι γνωρίζεις ένα ιδιαίτερο αίσθημα ελευθερίας όταν περπατάς μόνος. Χτύπησε το τηλέφωνο, ένας φίλος από τηv Μήλο, τον ενημερώνω ότι πεζοπορώ στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού. Εκείνος αποκρίνεται ότι θα αράξει στην παραλία του Παλαιόκαστρου, δε γνωρίζει το μονοπάτι, πού να τρέχει τώρα… Κλείνω και αισθάνομαι τουλάχιστον Ροβινσώνας Κρούσος τις πρώτες μέρες του ναυαγίου στο νησί. Από ένα αρκετά υπερυψωμένο σημείο κοιτάζω τον ορίζοντα, κάπου μακριά δυο πρωτόπλαστοι μέσα στο επιβλητικό θαλασσινό τοπίο. Έφτασα άραγε στην Εδέμ;
.jpg)
Συνεχίζω. Το μονοπάτι είναι σχετικά ευδιάκριτο, η πορεία παραμένει σχεδόν παράλληλη με την ακτή και τα βράχια βατά, η σήμανση παραμένει διακριτική. Ωστόσο, υπήρχαν στιγμές που ανεβοκατέβαινα αδιάκοπα, διότι οι σχισμές και χαράδρες γίνονταν αδιαπέραστες. Εκεί ένιωσα μια μικρή κόπωση. Ενώ σε λίγο το ατελείωτο σεληνιακό τοπίο -επιστημονικά θα το λέγαμε κάπως έτσι: “εμφανίσεις τόφφων και τοφφιτών, που εναλλάσσονται συχνά με ορίζοντες λεπτόκοκκων πετρωμάτων ζαχαρώδους υφής”-, αρχίζει να με ζαλίζει.
.jpg)
Κάνει ζέστη, μεσημεριάζει, έφαγα ήδη την μπάρα δημητριακών για να μου δώσει ενέργεια, πίνω μια γουλιά νερό, το στομάχι γουργουρίζει. Ξαφνικά, μπροστά μου βλέπω μια γιγαντιαία Πάβλοβα να με θωρεί απειλητικά. Αναρωτιέμαι πού βρίσκονται όλοι οι τουρίστες του νησιού και δε λιγουρεύονται το τεράστιο γλυκό από μαρέγκα!
.jpg)
Πίσω από το βράχο κάθε εθνικότητας λουόμενοι, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, θαυμάζουν το τοπίο.’Εφτασα στο Σαρακήνικο. Κατάλευκα βράχια σχηματίζουν μικρές και μεγάλες σπηλιές μέσα στη θάλασσα και αντανακλούν το φως του ήλιου. Ο τελικός προορισμός αποτελεί ένα από τα γοητευτικότερα αλλά και τα πιο φωτογραφημένα τοπία του Αιγαίου. Εντέλει θαρρώ όμως ότι η διαδρομή μαγεύει περισσότερο…
Διαβάστε επίσης το εισαγωγικό άρθρο για την Μήλο και τις 7 Miloterranean Geo Walks.
