Πώς τα έχουμε καταφέρει έτσι και είμαστε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος διεθνώς, είναι απορίας άξιο.
Τελικά, ζούμε στον ομφαλό της γης! Κάθε Σαλονικιός το γνωρίζει καλά αυτό, μιας και έχουμε ζήσει τον παράδεισο του ομφαλού τρώγοντας με το κουτάλι τις χαρές της Χαλκιδικής. Και όλοι γνωρίζουν πως δεν είναι καθόλου τυχαίο που αυτή βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής, ακριβώς απέναντι και έχοντας οπτική επαφή με το «σπίτι των Θεών», τον Όλυμπο. Όλα αυτά όμως είναι γνωστά από τους αρχαίους χρόνους. Εκείνο που δεν είναι γνωστό είναι τι ξημερώνει σε μας και στον κόσμο με όσα τρελά και παλαβά συμβαίνουν στη σύγχρονη πολιτική σκηνή του ομφαλού.
Και μάλιστα, είχα μια πρώτης τάξης ευκαιρία να το αντιληφθώ στην πράξη σε ένα ολιγοήμερο ταξίδι στο Παρίσι.
Ο λόγος της απόδρασης ήταν επαγγελματικός, και συγκεκριμένα αφορούσε ένα συνέδριο για την παρουσίαση καινοτόμων transmedia projects από όλη την Ευρώπη. Το εγχείρημα έλαβε μέρος σε ένα συνεδριακό χώρο στο Stade de France κι είναι αλήθεια πως υπήρξαν στιγμές που αισθάνθηκα να ψωνίστηκα λιγάκι με τη διάθεση των συναδέλφων να μιλήσουν στον Έλληνα «εκπρόσωπο» – όχι για το επαγγελματικό του μετερίζι, μα για την κατάσταση στο μικρό τόπο (βλ. ομφαλό!) που το μέλλον του κόσμου εξαρτάται από τις εξελίξεις σε αυτόν (ομφαλός γαρ!). Ένιωσα κάτι σαν star του στυλ «Κύριοι, εγώ που είμαι μπαρουτοκαπνισμένος και υποψιασμένος και ζω στον ομφαλό θα σας δώσω τα φώτα μου και θα σας μιλήσω για τα μελλούμενα».
Το ενδιαφέρον των συναδέλφων να συνομιλήσουν με τον Έλληνα ήταν ένα κράμα περιέργειας, αλληλεγγύης, ειρωνείας αλλά και επιθετικότητας σε λιγότερες βέβαια περιπτώσεις. Κι αυτό αφορούσε όσους έτυχε να συγχρωτιστώ αυτές τις μέρες – από το μετρ στο εμβληματικό εστιατόριο Le Grand Colbert, τον οδηγό ταξί, το φύλακα στην έκθεση του Helmut Newton, μέχρι την υπεύθυνη στην υποδοχή της Triennale στο Palais de Tokyo και την ταμία στα duty free του αεροδρομίου Charles de Gaulle. Όλοι, με λιγότερο ή περισσότερο συμπάθεια και κατανόηση για τους ενδιαφέροντες καιρούς που διάγουμε, ήταν ενημερωμένοι και είχαν άποψη για όσα (μας) συμβαίνουν.
Καλοκαιράκι εκλογών και μεγάλων αλλαγών και η προσοχή του κόσμου στραμμένη σε μας. Αναπολώ τις ωραίες καλοκαιρινές βραδιές της ξένοιαστης νιότης στη Χαλκιδική και σκέφτομαι πως όλα θα πάνε καλά. Με δουλειά, λίγο τύχη και καλή διάθεση θα καταφέρουμε μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνία. Αν μάλιστα φανεί στην πόλη του Βαρδάρη κι ο φοβερός Πόντιος τεμέτερον Ιβάν, τότε ποιος μας πιάνει!
