«Τα Ρούχα» είναι η κατάληξη μιας δουλειάς 10 περίπου χρόνων πάνω στη συνάντηση της αρχαιολογίας με το θέατρο. Άρχισε κάπως αυτονόητα για μένα, γιατί τότε μόλις είχα τελειώσει τις σπουδές μου στους δύο αυτούς τομείς και ξεκινώντας να δουλεύω, είδα τις δυνατότητες που θα είχε μια τέτοια σύμπλεξη. Παρουσιάσαμε, λοιπόν, μια σειρά έργων, με τον Γ. Χαμηλάκη στο Ιερό του Ποσειδώνα στον Πόρο και στην Κουτρουλού Μαγούλα, και με την Κ. Κόπακα στα Καταλύματα της Γαύδου, που πηγαίνουν πέρα από το να εμπνέονται απλά από το αρχαιολογικό υλικό ή να φιλοξενούνται σε ένα μνημείο. Αυτό που κάναμε ήταν να χρησιμοποιήσουμε τα βασικά αρχαιολογικά εργαλεία, την ανασκαφή, τη μελέτη των ευρημάτων στο εργαστήριο και τη βιβλιογραφική έρευνα, για τη δημιουργία μιας παράστασης. Να βγούμε από τα θέατρα, να δουλέψουμε στον δημόσιο χώρο, και χρησιμοποιώντας αρχαιολογικές μεθόδους, να βουτήξουμε σε τόπους, να τους κατανοήσουμε σε βάθος και να δημιουργήσουμε σκηνικές αφηγήσεις για αυτούς». Με αυτά τα λόγια παρουσιάζει στο ελc ο Ευθύμης Θέου τη δουλειά του για την παράσταση που παρουσιάζει με το ΕΜΣΤ στο «Λύκειο του Αριστοτέλη».
«Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε πριν από δύο χρόνια. Θέλαμε να φτιάξουμε ένα έργο για τον κόσμο του ρούχου που να μιλάει για τα υφασματάδικα και τα ραφεία, για το πώς οι άνθρωποι και οι διαφορετικές τους ταυτότητες αποκαλύπτονται μέσα από τα ρούχα: αν επικεντρωθεί κανείς στα ρούχα σε μια βόλτα στην πόλη βρίσκεται ξαφνικά μέσα σε ένα παλίμψηστο από διαφορετικές ταυτότητες, γενιές, χρόνους που συνυπάρχουν, μια ζωντανή αρχαιολογία των σωμάτων.
Ύστερα από επικοινωνία με τους αρχαιολόγους Ίριδα Τζαχίλη, ειδική στα προϊστορικά υφάσματα, και Κώστα Σμπόνια, βρεθήκαμε στη Θηρασιά απέναντι από τη Σαντορίνη, όπου τα τελευταία χρόνια σκάβουν στην «Κοίμηση» έναν οικισμό της τρίτης και πρώιμης δεύτερης χιλιετίας π.Χ. Εκεί συμμετείχαμε στην ανασκαφή, αναζητήσαμε τα ευρήματα που σχετίζονται με την υφαντική, και πήραμε συνεντεύξεις από τους αρχαιολόγους και κατοίκους του νησιού. Στη συνέχεια, με την αρχαιολόγο και performer Ηλέκτρα Αγγελοπούλου, τον μουσικό Kamien Case και την ηθοποιό Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη, συνθέσαμε το πλούσιο υλικό που συλλέξαμε σε ένα synth pop έργο, στα όρια του μουσικού θεάτρου.
Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε με τα «Ρούχα» και με τα υπόλοιπα έργα μας είναι να εξερευνήσουμε μια άλλη πτυχή της αρχαιολογίας. Προσπαθούμε να συστήσουμε στο κοινό την αρχαιολογία ως έναν τρόπο να κοιτάς τον κόσμο μέσα από τον υλικό πολιτισμό. Να δημιουργήσουμε θραυσματικές αφηγήσεις, μακριά από τη γραμμικότητα της ιστορίας που διδάσκεται στα σχολεία και κοντά στην εμπειρία της ανασκαφής, όπου το παρελθόν αποκαλύπτεται σε μικρά έως ελάχιστα κομμάτια. Και να αγγίξουμε μια άλλη, υπαρξιακή διάσταση που υπάρχει δυνητικά στο αρχαιολογικό υλικό: ένα σπασμένο αγγείο μπορεί να μας μιλήσει για αυτόν που το έφτιαξε, για τον άνθρωπο που το κρατούσε και το χρησιμοποιούσε, αλλά ίσως ακόμη πιο δυνατά μας μιλάει για το ίδιο το σπάσιμο, για τη φθορά ως μέρος της ανθρώπινης κατάστασης. Μια αρχαιολογία ως ενός είδους memento mori», μας εξηγεί για το έργο του.
Με αφετηρία μια ομάδα προϊστορικών αγνύθων (*πήλινα εξαρτήματα αργαλειών) Τα Ρούχα σε σκηνοθεσία Ευθύμη Θέου, είναι μια performance θεάτρου/αρχαιολογίας για το ένδυμα και τη διαχρονική του σημασία, που ανεβαίνει για μια μοναδική παράσταση στις 29 Αυγούστου, στον αρχαιολογικό χώρο του Λυκείου Αριστοτέλους.
Τα ρούχα χρησιμοποιούνται ως μέσο προσωπικής έκφρασης, εύγλωττο στοιχείο ταυτότητας, πεδίο κοινωνικής συνάντησης και σταθερός μάρτυρας κάθε βιογραφίας. Βαφτιστικά, σχολικά, του γάμου, η στρατιωτική στολή, το κοστούμι, τα ρούχα για τον ύπνο, η κλωστή, το ύφασμα, το ράψιμο, το ρούχο στο σώμα, συμπλέκονται και συνθέτουν ένα έντονα μουσικό έργο.
Η παράσταση αντλεί τα υλικά της από αρχαιολογικά ευρήματα γύρω από την υφαντική και το ένδυμα, και συγκεκριμένα από αυτά που ήρθαν στο φως στην αρχαιολογική θέση «Κοίμηση», την οποία ανασκάπτει από το 2014 το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο Κρήτης και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, στη Θηρασία, απέναντι από τη Σαντορίνη. Πρόκειται για έναν οικισμό της 3ης και πρώιμης 2ης χιλιετίας π.Χ., μέρος του οποίου κατακρημνίστηκε κατά τη μινωική ηφαιστειακή έκρηξη.
Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της παράστασης, η δημιουργική ομάδα επισκέφθηκε τη Θηρασιά, όπου πραγματοποίησε συνεντεύξεις με τους αρχαιολόγους και τους κατοίκους της περιοχής, συμμετείχε στην ανασκαφή, παρατήρησε και κατέγραψε τις τοπικές συνήθειες ένδυσης, και στη συνέχεια συνέθεσε το πλούσιο υλικό που συνέλεξε σε ένα έργο που αποτελεί ταυτόχρονα και καταγραφή της εμπειρίας του μικρού αλλά τόσο ιδιαίτερου και γοητευτικού αυτού νησιωτικού κόσμου.
Συντελεστές
Σύλληψη, σκηνοθεσία, ερμηνεία: Ευθύμης Θέου
Δραματουργία: Ηλέκτρα Αγγελοπούλου, Ευθύμης Θέου
Μουσική: Kamien Case
Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος
Κίνηση: Νικολέτα Ξεναρίου
Εκτέλεση παραγωγής: Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ηλέκτρα Αγγελοπούλου
Συντονισμός (ΕΜΣΤ): Άννα Μυκονιάτη
Ηχοληψία: Βαγγέλης Νάνος
Με τη συμμετοχή της αρχαιολόγου Ίριδας Τζαχίλη.
Με τη στήριξη του προγράμματος Αρχαιολογικής Έρευνας Προϊστορικής Θηρασίας, του Ιόνιου Πανεπιστημίου, του Πανεπιστημίου Κρήτης και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων.
Οι εκδηλώσεις προσφέρονται δωρεάν από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Το μόνο αντίτιμο είναι το εισιτήριο για την είσοδο σε κάθε χώρο, όπου υπάρχει.
Είναι υποχρεωτική η προκράτηση θέσης.
Σημειώνεται ότι οι θεατές θα πρέπει να τηρούν τις οδηγίες και συστάσεις της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων COVID-19 του Υπουργείου Υγείας για την ασφαλή προσέλευση στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία. Ισχύει ο κανόνας της απόστασης των 1,5 μέτρων κατ’ ελάχιστον για ανοικτούς χώρους και 2 μέτρων για κλειστούς χώρους.
Για λόγους ασφαλείας και για την αποφυγή καθυστερήσεων και συνωστισμού συνιστάται η έγκαιρη προσέλευση, 1 ώρα πριν από την έναρξη της εκδήλωσης.
Η χρήση μη ιατρικής μάσκας είναι απαραίτητη καθ’όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης.
