Σε περίοδο οικονομικής κρίσης και με τις καθημερινές εκπτώσεις σε ποιότητα (και ποσότητα) τρόπου ζωής, χρειάζεται μία καλή πρόταση για να παρακινήσει τον άνθρωπο να ασχοληθεί και πάλι με την τέχνη και τα παράγωγά της. Στο θέατρο ειδικά που, όχι άδικα, θεωρείται ακριβή επιλογή εξόδου – καίτοι οι συνθήκες το δικαιολογούν – ο θεατής θα φτάσει με δυσκολία και μετά από φιλτράρισμα πολλών δεδομένων της παραγωγής. Εξού και φέτος τα δελτία τύπου δείχνουν μία τάση συμπύκνωσης, ακολουθώντας την γνωστή ρήση «η ισχύς εν τη ενώσει», με την ένωση να αφορά πρόσωπα (ηθοποιούς / σκηνοθέτες) αλλά και την επιλογή του κατάλληλου κειμένου είτε από το παρελθόν – πιο σύνηθες – είτε από μία αξιόλογη πένα του παρόντος.
Επειδή το “καλό” δεν μπορεί να κριθεί εκ των προτέρων και με μία απλή ανάγνωση ενός δελτίου τύπου, θα περιοριστώ στο “ενδιαφέρον” , προκειμένου να ιχνηλατίσω έναν χάρτη προς ναυτιλομένους για τη νέα θεατρική σεζόν. Με το Alarme του Τερζόπουλου, την Λυδία Φωτοπούλου – Καμίλ Κλωντέλ και τις Σκηνές από έναν γάμο που στήθηκαν στη Στέγη να έχουν στοιχειώσει τη βαλίτσα της μνήμης μου από την περσινή χρονιά, αναρωτιέμαι πόσες καινούργιες αναμνήσεις θα μπορέσω να μην ξεχάσω στο νέο μου ταξίδι.
Δεν είναι λίγες οι παραγωγές που επαναλαμβάνονται φέτος, είτε λόγω εισπρακτικής επιτυχίας είτε ένεκα των καλών εντυπώσεων που δημιουργήθηκαν. Το Άττις δίνει την ευκαιρία να ξαναδούμε το Μάουζερ και το Alarme, στο ΚΘΒΕ κερνάει πάλι τις πολίτικες νοστιμιές της η Λωξάντρα, ενώ στο Badminton θα φιλοξενηθεί τόσο το Κτήνος στο φεγγάρι σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, όσο και το Αυτό το παιδί – μία σύνθεση γεμάτη όμορφες εικόνες και έντονες δραματικές στιγμές.
Το κλασικό έργο δεν παύει να ερεθίζει την φαντασία κάθε σκηνοθέτη που σέβεται τον εαυτό του, είναι όμως οι πειραγμένες εκδοχές που ιντριγκάρουν περισσότερο το θεατρόφιλο κοινό. Η Κατερίνα Ευαγγελάτου, λόγου χάρη, αναλαμβάνει να καθοδηγήσει την Ναταλία Τσαλίκη ως Αμάντα στον Γυάλινο Κόσμο, καθώς και τρία νέα, αλλά αποδεδειγμένα ικανά, παιδιά στους υπόλοιπους ρόλους της διανομής. Ο σκοτεινός τόνος στις δουλειές της συγκεκριμένης σκηνοθέτιδας ελπίζουμε να ταιριάξει στο μελαγχολικό εμβατήριο του Τενεσί. Στο Εθνικό τώρα, επιστρέφει ο πατέρας Ευαγγελάτος με τον Βασιλικό του Αντώνιου Μάτεσι και ηθοποιούς όπως η Κατερίνα Χέλμη, ο Νικήτας Τσακίρογλου αλλά και οι σταθεροί πρωταγωνιστές της κόρης του – Λευτέρης Πολυχρόνης και Νικόλας Παπαγιάννης. Την δική του πρεμιέρα θα ακολουθήσει ο Λευτέρης Βογιατζής, ο οποίος θα αγγίξει την ιστορία του Αμφιτρύωνα και της Αλκμήνης, έτσι όπως γράφτηκε το 1668 από τον Ζαν – Μπατίστ Ποκλέν, γνωστό και ως Μολιέρο. Ο διευθυντής πάλι – Γ. Χουβαρδάς – θα ανεβάσει τον σαιξπηρικό Περικλή με τους συνήθεις υπόπτους συνεργάτες του.Στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών από την άλλη, ο Θωμάς Μοσχόπουλος θα δώσει την δική του εκδοχή για το πρόσωπο του Μάκβεθ με το όνομα της Ξένιας Καλογεροπούλου να αναγράφεται στο κάστινγκ. Ο πρωταγωνιστής του Αργύρης Ξάφης, μόλις αφήσει το κοστούμι του σκωτσέζου στρατηγού, θα αποπειραθεί να σκηνοθετήσει στο ΚΘΒΕ Τολστόι – Άννα Καρένινα. Η Ρούλα Πατεράκη στο Από Μηχανής, μετά τον Τζέιμς Τζόυς, ασχολείται με Ίψεν και σε πανελλήνια πρώτη ανεβάζει Το ξύπνημα των νεκρών. Αναμένουμε…
Από το εξωτερικό φέτος θα μας επισκεφθούν αρκετά σχήματα, όπως η Scaubuhne Berlin με το Protect me αλλά και για πρώτη φορά ο Καναδός Robert Lepage με την ομάδα του Ex Machina. O Πίτερ Μπρουκ στο Μέγαρο, θα σαγηνεύσει πιθανότατα το κοινό με τον Μαγικό Αυλό του.
Στα «αξιοπερίεργα» εγχειρήματα, θα δούμε τον Γιάννη Κακλέα να ασχολείται με τις Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης ως Έλληνας Αλμοδοβάρ, την Τάνια Τσανακλίδου και τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη να χορεύουν υπό τους ήχους του Ζορμπά κατ’όπιν υποδείξεως Σ. Χατζάκη, ενώ ο Φαίδων Καστρής θα πηγαίνει Την Τρίτη στο σούπερ-μάρκετ, για πρώτη φορά σε ελληνική σκηνή. Η Σοφία Σπυράτου τέλος αναζητάει τον Αττίκ στο πρωτότυπο μιούζικαλ του Badminton.
Οι μικροί φίλοι δεν θα μείνουν απογοητευμένοι μιας και μπορούν να κάνουν μία βόλτα στην Ντενεκεδούπολη (ΚΘΒΕ), να διαβάσουν το Παραμύθι χωρίς όνομα (Εθνικό) ή να ζωγραφίσουν τα ίδια μία Τελεία (Bios).
Όλα τα παραπάνω είναι απλώς ενδεικτικά του τί μας περιμένει από Οκτώβρη. Εκκρεμούν ακόμα τα προγράμματα αρκετών χώρων, ενώ δεν είναι ευάριθμα και τα νέα σχήματα, ίσως κάποια από αυτά να παρουσιάσουν δροσερές δουλειές. Ο Σεπτέμβρης, ακόμα θερμός, περιμένει τον Οκτώβρη για τα πρωτοβρόχια, όπως κι εμείς τότε τις πρώτες σταγόνες καλών θεατρικών στιγμών.
