Στις 10, 13, 16, 19, 22, 27, 30 Οκτωβρίου η Εθνική Λυρική Σκηνή μας παρουσιάζει τη συμπαραγωγή της με το Φεστιβάλ του Αιξ αν Προβάνς και την Εθνική Όπερα του Παρισιού και εμείς μιλήσαμε με τη σοπράνο Κορίν Γουίντερς που ερμηνεύει την Ιφιγένεια στις δύο όπερες «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» & «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Κρίστοφ Βίλλιμπαλντ Γκλουκ.
Ο Ρώσος Ντμίτρι Τσερνιακόφ σκηνοθετεί τις δύο όπερες του Βοημού συνθέτη Κρίστοφ Βίλλιμπαλντ Γκλουκ γεννημένου το 1714 κάνοντας τες μία. Τη διεύθυνση της ορχήστρας αναλαμβάνει ο Γερμανός Μίχαελ Χόφστέττερ και η Αμερικανίδα σοπράνο Κορίν Γουίντερς αναλαμβάνει την ερμηνεία και στις δύο Ιφιγένειες. Πλάι της οι Έλληνες βαρύτονοι: Τάσης Χριστογιαννόπουλος ως Αγαμέμονας και Διονύσης Σούρμπης ως Ορέστης και οι Γάλλοι: Βερονίκ Ζανς, υψίφωνος ως Κλυταιμνήστρα, Αλεξάντρ Ντυαμέλ βαρύτονος ως Θόα, Στανισλάς ντε Μπαρμπεράκ τενόρος ως Πυλάδης. Ο Άγγλος τενόρος Άντονυ Γκρέγκορι ως Αχιλλέας συμπληρώνει το καστ μαζί με τους καταξιωμένους και ανερχόμενους Έλληνες Νικόλα Ντούρο, Πέτρο Μαγουλά, Μαρία Μητσοπούλου, Γιώργο Παπαδημητρίου, Σούλα Παρασίδη και τη χορωδία του ΕΛΣ που διευθύνει ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.
Σας απαριθμώ τα μέλη του καστ και τη χώρα προέλευσής τους μόνο και μόνο γιατί μου αρέσουν αυτές οι διεθνείς συμπράξεις. Ποτέ δεν βγαίνουμε χαμένοι παρακολουθώντας καλλιτέχνες από διαφορετικές χώρες που υπηρετούν ένα κοινό σκοπό. Κι αυτός ο κοινός τους σκοπός δεν είναι κάτι το απλό. Καλούνται να κάνουν τα δυο έργα ένα και να πειραματιστούν πάνω στον ήχο του συνθέτη Γκλουκ στο σήμερα. Ο Γκλουκ για όσους από μας δεν γνωρίζουν αποποιήθηκε τη σοβαρή όπερα, opera seria, του μπαρόκ και έγινε «μεταρρυθμιστής» εισαγάγοντας συνθέσεις που έδιναν χώρο στη φωνή να εκφραστεί μέσα από το κείμενο και αναβάθμισε την ορχήστρα παύοντάς την να είναι μια συνοδεία για τις φωνές και κάνοντάς την φάρο που φωτίζει το περιεχόμενο του λόγου και των συναισθημάτων των χαρακτήρων.
Μην περιμένετε πως θα δείτε τα έργα του Ευρυπίδη, οι δυο αυτές οπερετικές Ιφιγένειες του Γκλουκ που παρουσιάστηκαν το 1774 και 1779 βασίζονται στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ρακίνα και την Ιφιγένεια εν Ταύροις του Κλιντ Γκυμόν ντε λα Τους. Ο Γκλουκ έπιασε την κατάρα των Ατρειδών επιχειρώντας να φωτίσει τον ατελέσφορο κύκλο βίας που δημιουργούν οι πόλεμοι. Ο σκηνοθέτης Τσερνιακόφ στο σήμερα θέτει το ερώτημα του πώς το θύμα της Αυλίδας γίνεται ο δήμιος της Ταυρίδας επιλέγοντας ως σκηνικό του ένα άχρονο σπίτι. Μάλιστα μόλις πρόσφατα στις 2 Οκτωβρίου, έγιναν στο Μόναχο τα International Opera Awards 2024 και οι Ιφιγένειες του Τσερνιακόφ τιμήθηκαν με το Βραβείο «Καλύτερη νέα παραγωγή της χρονιάς» . Τώρα δεν απομένει παρά να δείτε την παράσταση όσοι μπορείτε και ενδιαφέρεστε και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.
Προς το παρόν σας παραθέτω μια μικρή συνομιλία με την Κορίν Γουίντερς, γιατί ο χρόνος της ήταν περιορισμένος λόγω προβών. Αυτό που κάνουν σ’ αυτή την παραγωγή είναι φοβερά απαιτητικό, μιλάμε για δυο παραστάσεις σε μία και στην οποία όλα πρέπει να ‘ναι καλοκουρδισμένα από όργανα έως φωνές, ένας μίνι μουσικός μαραθώνιος που θα απολαύσουν ιδιαίτερα όσοι αγαπούν την όπερα.
Δυο Ιφιγένειες σε ένα βράδυ δεν είναι πολύ; Δεν είναι εξουθενωτικό; Ποια ανάγκη μέσα σου σε έκανε να πεις το ναι σε αυτή την επαγγελματική πρόταση;
Απολαμβάνω να συνεργάζομαι με τον Dmitri Tcherniakov και λατρεύω τις προκλήσεις, οπότε κατάλαβα αμέσως ότι αυτό το έργο ήταν για μένα.
Από μικρή έβαζες τον εαυτό σου στα δύσκολα; Από μικρή ήθελες να γίνεις λυρική σοπράνο ή κάπως μαγικά προέκυψε;
Πάντα αγαπούσα τη μουσική, αλλά δεν μεγάλωσα με κλασική μουσική, οπότε δεν είχα ιδέα ότι θα γινόμουν σοπράνο όπερας. Αφού άρχισα να σπουδάζω σε ηλικία 17 ετών, συνέχισα να ασχολούμαι με τη μουσική για να δω πού θα με οδηγούσε, παράλληλα με άλλα ενδιαφέροντα, όπως η ψυχολογία και η συγγραφή. Ευτυχώς, η αγάπη μου για την όπερα μεγάλωνε όλο και περισσότερο, αλλά πραγματικά ένιωσα σαν να με «βρήκε» αυτός ο δρόμος και όχι σαν να τον έψαχνα εγώ, και γι’ αυτό είμαι πολύ ευγνώμων.
Η μπαρόκ μουσική στη σύγχρονη εποχή με τα σύγχρονα μουσικά όργανα υποθέτω έχει κάποιες δυσκολίες. Ήτανε οι πρόβες εύκολη υπόθεση;
Τα σύγχρονα όργανα σε σύγχρονο τόνο δημιουργούν σίγουρα μια διαφορετική ατμόσφαιρα από τα όργανα εποχής, αλλά με τη σωστή ευαισθησία και ισορροπία, είναι ακόμα δυνατό να δημιουργηθούν όμορφα χρώματα. Βρισκόμαστε στη διαδικασία επεξεργασίας αυτού του θέματος, αλλά βαδίζουμε προς τη σωστή κατεύθυνση.
Πότε και ποια ήτανε η στιγμή στην καριέρα σου που ένιωσες ότι δικαιώθηκαν οι κόποι σου και ότι τα κατάφερες;
Είχα πολλά σκαμπανεβάσματα στην καριέρα μου, αλλά η καθοριστική στιγμή για μένα ήταν το ντεμπούτο μου στο Σάλτζμπουργκ το 2022. Από τότε βρίσκομαι σε μια νέα φάση της καριέρας μου, όπου έχω περισσότερες δυνατότητες και επιλογές στη διάθεσή μου. Είμαι πολύ ευγνώμων που έχω ενδιαφέροντα πρότζεκτ με φανταστικούς καλλιτέχνες σε όμορφες πόλεις… αυτό είναι το όνειρο!
Νομίζω είναι η πρώτη σου φορά που θα τραγουδήσεις στην Αθήνα. Σου αρέσει η Αθήνα;
Η Αθήνα είναι μια εκπληκτική πόλη και θα μου άρεσε πολύ να επιστρέψω, είτε για επαγγελματικούς λόγους είτε για αναψυχή!
Ποια Ιφιγένεια απ’ τις δύο αγαπάς πιο πολύ και γιατί;
Σίγουρα η Ταυρίδη. Ο ρόλος ταιριάζει καλύτερα στη φωνή μου και η όπερα, μουσικά και δραματικά, είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα.
Ποιοι στίχοι της Ιφιγένειας που αγαπάς όταν τους τραγουδάς νιώθεις ανατριχίλα;
Από την Iphigénie en Tauride, “Oh, mon cher Orest, oh, mon frère, tu ne sécheras pas les larmes de ta sœur” (Ω, αγαπητέ μου Ορέστ, ω, αδελφέ μου, δεν θα στεγνώσεις τα δάκρυα της αδελφής σου”). Νιώθουμε πραγματικά το βάθος του πόνου της εδώ, και αισθανόμαστε πόσο καιρό υποφέρει.
Οι θεατές φεύγοντας από την παράστασή σας ιδανικά τι μάθημα ζωής θα ήθελες να πάρουν μαζί τους;
Είναι αδύνατο να είμαστε ευτυχισμένοι χωρίς αγάπη, γι’ αυτό πρέπει να ανοίξουμε τις καρδιές μας και να την προσκαλέσουμε, με όποιον τρόπο είναι διαθέσιμος σε εμάς.
