Διαστημόπλοια και κυνηγοί επικηρυγμένων· έρημοι πλανήτες και αστέρια που πεθαίνουν βουβά στην ψυχρή ησυχία του διαστήματος· άνθρωποι που προσπαθούν να επιβιώσουν σε αντίξοες συνθήκες και οι ήρωες που εμφανίζονται για να αντιμετωπίσουν αυτό που οι πολλοί φοβούνται. Το Intergalloptic Roundtrip, το κόνσεπτ άλμπουμ των PHØNIX που κυκλοφόρησε το 2024, δίνει τις μοιραίες υποσχέσεις της Δύσης πριν την κατάκτησή της. Κίνδυνος, περιπέτεια και μελαγχολία, μάχονται σαν άγρια τσακάλια για την κατάκτηση των διαστημικών συνόρων, ενώ οι ήρωες, αν υπάρχουν, στρέφονται στον εσωτερικό τους κόσμο και αποφασίζουν πως η λύση δεν είναι η φυγή, αλλά η αντιμετώπιση των προβλημάτων στο σπίτι τους. Στο τέλος, τίθεται το ερώτημα: πόσα σύνορα θα διασχίσουμε πριν καταλάβουμε πού ανήκουμε; Ή μήπως, όπως και ο πρωταγωνιστής, είμαστε εμείς οι χαζοί που αποφασίζουμε να επιστρέψουμε πίσω από εκεί που ξεφύγαμε;
Λίγο πριν την εμφάνισή τους στο 24ο Athens Jazz, στις 27 Μαΐου, μιλήσαμε με τον lead των PHØNIX, τον Emil Storløkken Åse, και αποπειραθήκαμε να δώσουμε εικόνες στους ήχους ενός space western.
Καθώς άκουγα το Horseback Takeoff, το μυαλό μου επινόησε την εικόνα ενός μοναχικού καβαλάρη να ιππεύει σκυθρωπά το σκουριασμένο ρομποτικό του άλογο στις πεδιάδες μιας τεράστιας ερήμου, κάτω από τον έναστρο ουρανό. Γύρω στο δεύτερο λεπτό του τραγουδιού, αποφασίζει προς τα πού θέλει να πάει και κοιτάει προς τα πάνω, καθώς συνειδητοποιεί πως η αποστολή του βρίσκεται αλλού. Το άλογο απογειώνεται σαν πύραυλος και ο καβαλάρης μπαίνει σε έναν κόσμο απεριόριστων πιθανοτήτων και περιπέτειας. Θα ήθελα να διαβάσω τις περιγραφές των εικόνων και των ιστοριών που τα μυαλά σας δημιουργούν όταν παίζουν τραγούδια από το Intergalloptic Roundtrip.
Όταν ερμηνεύουμε το Intergalloptic Roundtrip κι εμείς φανταζόμαστε έναν μοναχικό πρωταγωνιστή που ταξιδεύει στο διάστημα, ένα είδος κοσμικού “cowperson” σε ένα ταξίδι που έχει πυροδοτηθεί από την απογοήτευση εξαιτίας των ανθρωπογενών προβλημάτων της γης. Η απόδρασή του στο διάστημα καθοδηγείται από την επιθυμία για μια πιο απελευθερωμένη και ελπιδοφόρα ύπαρξη. Μέσω της μουσικής μας, στοχεύουμε να μεταφέρουμε τη φυσική αναταραχή του διαστημικού ταξιδιού (Intergalloptic) και το συναισθηματικό φορτίο του να εγκαταλείπεις τα πάντα πίσω. Ένα κομμάτι όπως το Bag of Freedom αποτυπώνει την ξαφνική αίσθηση απελευθέρωσης όταν ταξιδεύουμε προς το άγνωστο. Αλλά, όσο το άλμπουμ προχωρά, ο πρωταγωνιστής ξεκινά να συνειδητοποιεί πως η αποστολή του τελικά είναι περισσότερο για τη δική του απόδραση, παρά για εξερεύνηση.
Κομμάτια όπως το Fistful of Unsettled Matter και το A Long Way from Home αντικατοπτρίζουν την αυξανόμενη επίγνωση του πρωταγωνιστή σχετικά με ό,τι άφησε πίσω. Η ανατροπή έρχεται στο PAL9000 – The Fool – Heading Home, όπου αποφασίζει να επιστρέψει. Επιτέλους, στο Horseback Landing, ο πρωταγωνιστής προσγειώνεται έτοιμος να αντιμετωπίσει τον κόσμο από τον οποίο προσπάθησε να δραπετεύσει.
Ας μιλήσουμε για επιρροές. Ένα σημαντικό κομμάτι κάθε μορφής τέχνης είναι ο διάλογος μεταξύ καλλιτεχνών και αυτός, κατά τη γνώμη μου, συνήθως ξεκινά όταν οι καλλιτέχνες δανείζονται στοιχεία από κάτι που αγαπούν για να δημιουργήσουν κάτι καινούργιο. Από τη μουσική, το σινεμά, τη λογοτεχνία ή τους πίνακες, ποιες είναι οι επιρροές σας και πώς τις ενσωματώνετε στη δουλειά σας;
Η μουσική των PHØNIX είναι το άθροισμα αυτών που με εμπνέουν περισσότερο, ξεκινώντας με τα άλλα δύο μέλη της μπάντας, την Jenny και τον August. Οι μουσικές τους ευαισθησίες, και το ποιοι είναι σαν άνθρωποι, διαμορφώνουν βαθύτατα τον ήχο και τον τρόπο που συνθέτουμε μουσική μαζί. Η αφήγηση (storytelling) είναι στην καρδιά της γραφής μου, ιδιαιτέρως οι δραματικές και επικές ιδιότητες που βρίσκονται στον κινηματογράφο. Με ελκύουν τα παλιά γουέστερν και τα ρετροφουτουριστικά sci-fi και πιστεύω πως αυτές οι επιρροές είναι ξεκάθαρες στη μουσική μας. Δουλεύουμε πολύ στο πώς να φέρουμε αυτές τις επιρροές και στις ηχογραφήσεις μας και στα live shows, όπου παίζουμε ως τρίο. Είναι πάντα μια δημιουργική πρόκληση: πώς κάνεις τρεις μουσικούς να ακούγονται μεγαλοπρεπείς και με εμβέλεια;
Ως κιθαρίστας, έχω επηρεαστεί από τον Jimi Hendrix και τη Hedvig Mollestad. Και οι δύο έχουν αυτή την ισχυρή ικανότητα να μεταβάλλονται από εύθραυστο και μελωδικό παίξιμο σε εκρηκτική ένταση –πάντα με βαθιά προσωπική έκφραση. Η δουλειά τους σε μορφή τρίο είναι ιδιαίτερα συγκλονιστική –αλλάζουν συνεχώς τους ρόλους, δημιουργούν επίπεδα και δυναμικές σε πραγματικό χρόνο. Αυτό επίσης είναι κεντρικό στοιχείο των PHØNIX. Η Jenny, στο βαρύτονο σαξόφωνο, κι εγώ, συχνά εναλλάσσουμε ποιος καθοδηγεί τη μελωδία, ποιος κρατάει τα riffs, ή ποιος χτίζει τις υφές. Είναι μια συνεχής αλληλεπίδραση.
Ένα σημείο καμπής για εμένα ως αρχηγός της μπάντας ήταν η συνειδητοποίηση ότι μπορούσα να συγχωνεύσω ό,τι με ενθουσιάζει δημιουργικά (μουσική, ταινίες, εικαστικά) σε ένα συνεκτικό πρότζεκτ. Πιστεύω ότι αυτό το μείγμα επιρροών είναι αυτό που κάνει τους PHØNIX να μοιάζουν μεγαλύτεροι από το άθροισμα των μερών τους.
Ποιο ήταν το σκεπτικό πίσω από τις ονομασίες των τραγουδιών; Το PAL 9000-The Fool–Heading Home είναι ξεκάθαρα αναφορά στο 2001: A Space Odyssey του Κούμπρικ. Θέλατε να αποτίσετε φόρο τιμής σε πράγματα που σας αρέσουν ή υπάρχει ένας βαθύτερος αφηγηματικός λόγος; Το αγαπημένο μου είναι το A Fistfull of Unsettled Matter. Φαντάζομαι πως είναι αναφορά στο A Fistful of Dollars του Λεόνε, αλλά πέρα απ’ αυτό είναι τόσο επικό όνομα.
Ακριβώς, είσαι απόλυτα σωστός και στα δύο. Απολαμβάνω να παίζω με τους τίτλους των τραγουδιών και να κάνω αναφορές στις επιρροές μου, αλλά για εμένα είναι εξίσου σημαντικό αυτές οι αναφορές να έχουν ένα βαθύτερο νόημα. Με το PAL 9000-The Fool-Heading Home, φαντάζομαι τον πρωταγωνιστή μας να αιωρείται μόνος του σε ένα διαστημόπλοιο –όπως και στο 2001: A Space Odyssey του Κούμπρικ– και να επικοινωνεί μόνο με μια μηχανή. Το PAL9000 είναι φυσικά λογοπαίγνιο στο HAL9000. HAL σημαίνει “Heuristically Programmed Algorithmic Computer”, ενώ φαντάζομαι τον PAL ως “Problematically Programmed Algorithmic Computer” –ένα διακριτικό νεύμα στον δικό μου σκεπτικισμό σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη.
Στην ιστορία πίσω από το άλμπουμ, ο PAL είναι ο μοναδικός «φίλος» του πρωταγωνιστή πάνω στο πλοίο, αλλά εν τέλει δυσλειτουργεί. Αυτό αφήνει τον πρωταγωνιστή μόνο του στο διάστημα να αισθάνεται σαν τον “the fool” επειδή έχει εμπιστευτεί μια μηχανή. Αυτή είναι η συναισθηματική και αφηγηματική ανατροπή, η αρχή της επιθυμίας του να επιστρέψει σπίτι.
Το A Fistful of Unsettled Matter είναι σίγουρα αναφορά στο A Fistful of Dollars του Λεόνε και ο συγκεκριμένος τίτλος έχει μερικά επίπεδα. Σηματοδοτεί μια στιγμή συναισθηματικού αντίκτυπου στην ιστορία, όταν ο πρωταγωνιστής αρχίζει να αισθάνεται το βάρος των προβλημάτων του που έχουν μείνει άλυτα: σχέσεις, ανολοκλήρωτες δουλειές, προσωπικές τύψεις. Είναι κάτι που πολλοί από εμάς κουβαλάμε, ένα μεταφορικό «fistful» πραγμάτων που δεν έχουμε τακτοποιήσει. Επίσης, υπονοεί τη φυσική εικόνα των ασταθών στοιχείων που περιπλανιούνται στο διάστημα, προσθέτοντας μια κοσμική διάσταση στον τίτλο.
Ποια ήταν η διαδικασία για τη δημιουργία του Intergalloptic Roundtrip; Ξεκινήσατε με το κόνσεπτ ενός space western ή πειραματιζόσασταν μέχρι που σας ήρθε η ιδέα;
Λίγο και από τα δύο. Η διαδικασία ξεκίνησε με μερικά μουσικά σκετσάκια που ήδη τα αισθανόμασταν πως ταίριαζαν στο είδος του space western. Είχαμε την ιδέα να πάρουμε την αισθητική της ερήμου από το πρώτα μας άλμπουμ και να τη στείλουμε στο διάστημα –ηχητικά και εννοιολογικά.
Το κόνσεπτ δεν διαμορφώθηκε μόνο από τη μουσική καθώς τη φτιάχναμε, αλλά και ως αντανάκλαση για την κατάσταση του κόσμου –ιδίως πώς η τεχνολογία συχνά βλέπεται ως λύση σε μεγάλα ζητήματα όπως η κλιματική κρίση. Καθώς η μουσική έπαιρνε μορφή, η ιστορία ξεκίνησε να εμφανίζεται δίπλα της, δημιουργώντας έτσι ένα είδος συμβιωτικής σχέσης όπου το κόνσεπτ ενέπνευσε νέες μουσικές ιδέες και η μουσική, με τη σειρά της, έδωσε βάθος στην ιστορία.
Εκτός μουσικής, ποιες άλλες δραστηριότητες σας κρατάνε προσγειωμένους και βοηθούν να αναζωογονήσετε τη δημιουργικότητά σας;
Χεχε, όλοι ζούμε στη Νορβηγία, όπου οι χειμώνες είναι μεγάλοι, κρύοι και πολύ σκοτεινοί. Οπότε, φυσικά ο καθένας μας έχει βρει τρόπους να είναι προσγειωμένος, με κοφτερό μυαλό, ώστε να παλέψουμε τα μπλουζ του χειμώνα.
Στην Jenny αρέσει το πλέξιμο και μαθαίνει τους διαφορετικούς τύπους μαλλιού από πρόβατα που προέρχονται από τη Νορβηγία. Ο August ζει σε γρήγορους ρυθμούς ως ένας από τους πιο περιζήτητους ντράμερ της Σκανδηναβίας και φαίνεται να αντλεί δημιουργική ενέργεια παίζοντας σε διαφορετικά μουσικά είδη και σκηνικά. Στον ελεύθερο χρόνο του απολαμβάνει το τρέξιμο, το μαγείρεμα και να τρώει καλό φαγητό.
Όσο για εμένα, είμαι μεγάλος φαν του NBA. Το Αμερικάνικο μπάσκετ δεν έχει τόση απήχηση στη Νορβηγία, αλλά είναι τέλειο το timing για εμένα, καθώς η σεζόν του NBA διαρκεί όλο τον χειμώνα, οπότε μου δίνει ένα αναζωογονητικό διάλειμμα τους σκοτεινότερους μήνες του χρόνου. Τα μικρά νορβηγικά καλοκαίρια προσπαθώ να παίζω μπάσκετ έξω όποτε μπορώ. Επίσης, έχω ξεκινήσει το bouldering (είδος ορειβασίας) με φίλους, που είναι ένας διασκεδαστικός και σωματικός τρόπος για να καθαρίζω το κεφάλι μου.
Τελευταία ερώτηση. Πες μου το αγαπημένο σου space western. Το δικό μου είναι το Cowboy Bebop, αλλά το Firefly και το Mandalorian είναι επίσης κοντά στην κορυφή της λίστας.
Ουάου, τη λατρεύω αυτή την ερώτηση! Σίγουρα πρέπει να τσεκάρω το Cowboy Bebop! Για εμένα, βλέποντας το Firefly για πρώτη φορά –δίχως να ξέρω ότι δεν υπάρχουν περισσότερες σεζόν– ήταν και συναρπαστικό και θλιβερό. Τόσο συναρπαστική σειρά. Το Serenity ήταν καλό, αλλά πραγματικά εύχομαι το Firefly να είχε περισσότερες σεζόν. Το Mandalorian είναι εξίσου φανταστικό! Θα έλεγα ότι ενώ το υπόλοιπο σύμπαν του Star Wars είναι περισσότερο μια space opera, συνδυάζει πολλά στοιχεία από κλασσικά γουέστερν.
Το Star Wars είναι το αγαπημένο μου κινηματογραφικό σύμπαν. Αν και η ποιότητα των ταινιών και των σειρών ποικίλλει, λατρεύω να χάνομαι σε αυτόν τον κόσμο. Λειτουργεί πάντα για εμένα γιατί το αισθάνομαι σαν μια ατελείωτη εξερεύνηση αυτού του τεράστιου, φανταστικού, γαλαξία. Εξαιρετική δουλειά, George Lucas!
